Alan, Reykjavik'in yaklaşık 40 km kuzeydoğusunda, Kuzey Amerika ve Avrasya levhalarının buluştuğu Orta Atlantik Sırtı'nın üzerinde bir rift vadisinde yer alır; güneyinde Þingvallavatn Gölü uzanır. Althing'in bininci yılı olan 1930'da, onu bütün İzlandalıların korunan kutsal mekânı ilan eden ve asla satılamayacağını ya da ipotek edilemeyeceğini belirten bir yasayla ulusal park oldu; park daha sonra çevresindeki doğal oluşumları korumak için genişletildi ve 2004'te UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı.
Yerin seçilmesinin bir nedeni, kuzeyin, batının ve güneyin en kalabalık bölgelerinden ulaşılabilir olmasıydı; yine de ülkenin uzak doğusundan gelen bir reis 17 gün yol gidebiliyordu. Her yıl iki hafta boyunca İzlanda'nın her yerinden, bazen binlerce kişi gelir ve çim ile taştan duvarları, ev dokuması kumaştan çatıları olan geçici barakalarda (búðir) kalırdı. Yasa yapımının yanı sıra tüccarlar, kılıç bileyicileri ve tabaklar iş yapar, eğlence ustaları gösteri sunar, bira yapımcıları kalabalık için bira mayalardı; haberler, oyunlar ve şölenler meclisi bütün ulusun buluşma yerine dönüştürürdü.
Meclisin kalbi, Lögberg ya da Yasa Kayası denen doğal bir platformdu. Burada üç yıllık bir dönem için seçilen Yasa Sözcüsü yasayı ezbere okur; meclis burada açılıp kapanır, kararlar duyurulur ve takvim onaylanırdı. Hem parlamento hem de yüksek mahkeme işlevi gören Yasa Konseyi, nehir 1500 civarında yatağını değiştirene kadar Öxará'nın doğu kıyısında, ardından nehirdeki bir adacıkta, 1594'ten itibaren de Yasa Kayası'nın dibinde toplandı. 19. yüzyılda Þingvellir İzlanda ulusal kimliğinin bir simgesine dönüştü.
İki levha arasındaki kayma, vadiyi boydan boya kesen yarıklarda ve faylarda açıkça görülür. En büyüğü olan Almannagjá gerçek bir kanyondur ve Öxará Nehri burada Öxarárfoss adlı bir şelale oluşturur. Bazı yarıklar berrak suyla doludur: Nikulásargjá'nın üzerine 1907'de Danimarka Kralı VIII. Frederik ziyarete geldiğinde bir köprü kuruldu; o zamandan beri ziyaretçilerin köprüden attığı bozuk paralar ona “para yarığı” anlamına gelen Peningagjá adını kazandırdı. Gölün kuzey kıyısındaki Silfra yarığı dalış ve şnorkel turlarını çeker.
Þingvellir, Gullfoss Şelalesi ve Haukadalur gayzerleriyle birlikte Altın Çember'in üç ana durağından biridir. Bir ziyaretçi merkezi parkın tarihini ve doğasını anlatır, kamp alanlarının yakınında bir bilgi merkezi bulunur; yürüyüş parkurları arasında İnfaz Parkuru (Execution Trail) ve yakındaki Leggjabrjótur var. Bu manzara uzun zamandır Johannes Sveinsson Kjarval ve Ásgrímur Jónsson gibi ressamları kendine çekmiştir; Ásgrímur Jónsson'un Þingvellir'i konu alan 150'den fazla tablosu İzlanda Ulusal Galerisi'ne aittir.




