Koruyucu azizesi Barbara, başka şeylerin yanı sıra madencilerin de koruyucusu; gümüş madenleriyle zenginleşmiş bir kent için doğal bir seçim. Kilise Eski Şehir'in ötesinde, Cizvit Koleji'nin arkasında, bir zamanlar kentin dışında kalan bir alanda duruyor ve UNESCO Dünya Mirası listesinde yer alıyor.
Yapının tamamlanması beş yüzyıldan uzun sürdü. İnşaat 1388'de, muhtemelen Peter Parler'in oğlu Johann Parler'in yönetiminde başladı, ardından Hus Savaşları sırasında 60 yıldan fazla durdu; çalışmalar 1481'de yeniden başladığında iş Matěj Rejsek, Mikuláš Parler ve Benedikt Rejt'e geçti. Plan çok daha büyük, belki bugünkünün iki katı büyüklükte bir kilise içindi; ancak gümüş madenlerinin verimi düştükçe para tükendi ve 1588'de üç tepeli çatı tamamlanmış, yapı da geçici bir duvarla kapatılmış hâlde çalışmalar sona erdi. Kiliseyi sonradan devralan Cizvitler ona yavaş yavaş Barok özellikler kattı, yine de Gotik bölümler duruyor. Son onarımları ve tamamlama işlerini 19. yüzyılın sonunda mimarlar J. Mocker ve L. Labler yürüttü; kilise 1905'te tamamlandı.
Koronun çevresinde çift kemerli uçan payandalar duvarları destekliyor; doğu ucu, her birinin iç mekânı yamuk biçimli sekiz ışınsal şapelle başlıyordu. İçeride ziyaretçiler vitrayları, sunakları, minberleri ve koro sıralarını görebilir. Ortaçağ fresklerinin bir kısmı ayakta kalmış; bazıları dinî konuları, bazıları ise ortaçağ maden kentinin gündelik, dünyevi yaşamını gösteriyor.




