Bugünkü yapıdan çok önce bu alanda aynı azize adanmış ortaçağdan kalma bir bölge kilisesi vardı; onu 1283'te Prag piskoposu Tobiáš kutsamıştı. Kilise cemaati, yapıyı Alplerin kuzeyindeki en seçkin Barok eserler arasında sayıyor.

Eski Gotik kiliseyi 1620'den bir süre sonra devralan Cizvitler, 17. yüzyılın ikinci yarısında onu yenisiyle değiştirmeye karar verdi ve yeni kilisenin temel taşı 1673'te atıldı. Ziyaretçilerin bugün gördüğü yapıya, aynı mimar ailesinin üç kuşağı biçim verdi: Kryštof Dientzenhofer, oğlu Kilián Ignác Dientzenhofer ve damadı Anselmo Lurago. Tonozu birbirini kesen elipsoitlerden oluşan bir sistemin üzerinde dalgalanan devasa nef babaya atfediliyor; oğul, 1737–1752'de yapılan koro bölümünü ve onun bakır kubbesini tasarladı; Lurago ise 79 metrelik çan kulesini 1751–1756'da Rokoko biçimlerle tamamladı. Cizvit tarikatı kaldırıldıktan sonra, 1775'te kilise Malá Strana'nın başlıca bölge kilisesi oldu.

İçeride göz, 70 metre yükselen ve František Xaver Palko'nun bir freskini taşıyan kubbeye doğru yukarı çekiliyor; nefin tavanında Aziz Nikolaos'un Yüceltilmesi tasvir ediliyor. Fresklerin çoğunu Jan Lukas Kracker yaptı, heykeller ise František Ignác Platzer'in eseri. Kemerli sıranın geniş kemerleri arasındaki, birbirine bağlı silindirlerin ve payelerin geometrisi, iç mekâna durağan bir salondan çok bir hareket duygusu veriyor.

Barok orgun 4.000'den fazla borusu var, en uzunu altı metre; Mozart onu 1787'de çaldı ve ziyaretinden kısa süre sonra Do Majör Missa'sı ilk kez burada seslendirildi. Kilise hâlâ org ve kilise müziği konserlerine ev sahipliği yapıyor. Kulesinin ise daha tuhaf bir geçmişi var: Komünist dönemde Devlet Güvenliği onu gözetleme noktası olarak kullandı, çünkü tepeden Amerikan ve Yugoslav büyükelçiliklerini ve Batı Almanya büyükelçiliğine giden yolu izlemek mümkündü. Çan kulesi doğrudan kubbeye bağlı ve şehre bakan panoramik manzarasıyla biliniyor.