Adını, kuzey yanını kapatan ve meydanı Yasak Şehir'den ayıran Tiananmen'den, yani Göksel Barış Kapısı'ndan alır. Meydanın çevresinde ve içinde Halk Büyük Salonu, Başkan Mao Anıt Salonu, Çin Ulusal Müzesi ve Halk Kahramanları Anıtı yer alır. Bunlar 2024'te Pekin Merkez Ekseni Dünya Mirası alanının parçası olarak listeye alındı.

Meydan iki büyük eski kapının arasında uzanır: kuzeyde, Ming döneminde 1417'de İmparatorluk Şehri'nin surunda inşa edilen Tiananmen; güneyde ise Qianmen olarak da bilinen Zhengyangmen. Batı yanı boyunca Halk Büyük Salonu, doğu yanında ise 1919 öncesi Çin tarihine ayrılmış Çin Ulusal Müzesi uzanır. Ortada 38 metrelik Halk Kahramanları Anıtı, onun arkasında da kuzey-güney ekseni üzerinde Mao Zedong'un anıt mezarı yükselir. Kuzey ucunda, bayrağın her gün gün doğumunda çekilip gün batımında indirildiği ulusal bayrak direği durur.

Meydan ilk kez 1651'de düzenlendi. İmparatorluk döneminde ortasına yakın bir yerde, sırasıyla Büyük Ming Kapısı, Büyük Qing Kapısı ve Çin Kapısı adlarını almış, üç kemerli, tamamen törensel bir kapı dururdu; bu kapı imparatorun geçişi dışında kapalı tutulur, olağan trafik yan kapılara yönlendirilirdi; kapının güneyindeki çitle çevrili alanda ise hareketli bir pazar gelişti. İngiliz ve Fransız birlikleri 1860'ta Pekin'i işgal ettiklerinde kapının yanında kamp kurdu; yabancı temsilciliklerin bulunduğu Elçilikler Mahallesi de hemen doğuda gelişti.

Bugünkü meydan büyük ölçüde 1950'lerin eseridir. Çin Kapısı 1954'te yıkıldı; Kasım 1958'de başlayan 11 aylık bir projeyle meydan eski büyüklüğünün dört katına çıkarıldı ve çok sayıda konutla başka yapılar ortadan kaldırıldı. Halk Büyük Salonu, o zamanlar Devrim Tarihi Müzesi olarak bilinen müzeyle birlikte, Çin Halk Cumhuriyeti'nin ilk on yılını kutlayan On Büyük Yapı'nın ikisi olarak 1958–1959'da inşa edildi. Anıt mezar, Mao'nun ölümünü izleyen yıl eklendi; meydan da bugünkü dikdörtgen biçimini o zaman aldı.

Modern Çin tarihinin pek çok dönüm noktası burada yaşandı. Öğrenciler 1919'daki 4 Mayıs Hareketi'nde burada protesto gösterisi yaptı; 1 Ekim 1949'da Mao Zedong Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşunu meydandan ilan etti. Bu yıl dönümü burada hâlâ, zaman zaman büyük askerî geçit törenleriyle anılıyor. Zhou Enlai'nin 1976'daki ölümü protestocuları meydana getirdi; 1989'da Hu Yaobang'ın ölümünün ardından başlayan protestolar ise askerî bir baskıyla sona erdi. Çin'de bu olaylar üzerine konuşmak sıkı biçimde sansürlenir.