Fen Irmağı'nın hemen doğusunda, Taiyuan'ın güneyinde ve Pekin'in 715 km güneybatısında yer alır. 1997'de eski kent, dışındaki Zhenguo Tapınağı ve Shuanglin Tapınağı ile birlikte UNESCO Dünya Mirası oldu.
Ziyaretçilerin ilk karşılaştığı şey surlardır. Ming hanedanının başlarında, 1370'te yükseltilen surlar yaklaşık 12 m yüksekliğindedir ve kentin çevresinde 6.163 m boyunca uzanır; hemen dışında 4 m genişliğinde bir hendek vardır. İçeriye altı barbakanlı kapı açılır: kuzey ve güney surlarında birer, doğu ve batı surlarında ikişer. Bir baş, bir kuyruk ve dört bacak olarak okunan bu kapılar Pingyao'ya “Kaplumbağa Kenti” lakabını kazandırır. Surlarda dört köşe kulesinin yanı sıra 72 gözetleme kulesi ve 3.000'i aşkın mazgal bulunur; bu sayının Konfüçyüs'ün müritleri ve öğrencilerinin sayısına denk geldiği söylenir.
İçeride yüzü aşkın cadde ve sokak boyunca 17. ile 19. yüzyıllar arasından kalma 4.000'e yakın dükkân ve ev sıralanır; surların içinde hâlâ 20.000'den fazla insan yaşıyor ve çalışıyor. Burada her türden siheyuan avlu planı görülebilir. Pek çok kapının önünde taş aslanlar, at bağlama direkleri ve binek taşları vardır; ahşap “asılı çiçekli” kapı yapıları figürlerle, çiçeklerle ve kuşlarla oyulmuştur, saçaklarda da çoğu zaman ahşap ya da tuğla oymalar ya da tarihten ve efsanelerden boyalı sahneler bulunur. Kentin ortasında 14. yüzyıldan kalma bir yapı olan Çarşı Kulesi yükselir.
Bu evlerin ardındaki zenginlik finanstan geliyordu. Pingyao 16. yüzyıldan itibaren bölgesinin, 19. yüzyılın sonlarında ise bütün Qing İmparatorluğu'nun para merkeziydi; kentte 20'den fazla finans kuruluşu vardı. Tüccarları, tehlikeli kuzey ovalarını geçen tacirlerin artık altın ve gümüş taşımak zorunda kalmaması için kâğıt havaleye öncülük etti. Bu bankaların en bilineni Rishengchang, geç Qing döneminde ülkenin gümüş ticaretinin yarısına yakınını denetliyordu ve 1914'te iflas etti. Kazandıkları servetler, Qiao ailesininki gibi görkemli aile konutlarına da dönüştü: bir çay ve tofu hanedanı olan bu ailenin Pingyao yakınlarındaki 313 odalı Büyük Avlusu bugün müzedir.
Pingyao'nun kendine özgü zanaat gelenekleri vardır. Tuiguang ya da “itme ışığı” adlı lake işleri ayna gibi parlaklıklarını verniğe değil, siyah, zinober kırmızısı, mor-yeşil ya da kayısı sarısı zeminler üzerine sürülen beş ila sekiz kat ham lakenin avuç içiyle elle ovulmasına borçludur; ilçede buna ayrılmış bir müze vardır. Qingxu Tapınağı'nda, 1906'da yapılmış, boyalı kilden opera figürleri içeren, ön yüzü tülle kaplı özgün 36 vitrinden 28'i günümüze ulaşmıştır; her biri adı bilinen bir operadan doruk anını gösterir. Yerel yemekler arasında Pingyao sığır eti ve İmparatoriçe Dul Cixi'nin en sevdiği yemeklerden biri olduğu söylenen wantuo vardır.




