Adı Bali dilinde kenar (ulu) ve kaya (watu) sözcüklerini birleştirir; yerel halk inanışına göre kaya, tanrıça Dewi Danu'nun taşa dönmüş teknesinin bir parçasıdır. Tapınakta Rudra olarak tezahür eden Sang Hyang Widhi Wasa'ya ibadet edilir; hem bir deniz tapınağı hem de Bali'nin dokuz yön tapınağından biri olması bakımından sıra dışıdır.

Cavalı bilge Empu Kuturan 11. yüzyılda burayı genişletmeden önce burada küçük bir tapınak bulunuyor olabilir. 16. yüzyılın başlarına doğru Doğu Cava'dan gelen bir başka bilge, Dang Hyang Nirartha'nın tapınağın padmasana sunaklarını getirdiği kabul edilir; onun bu noktada mokşaya eriştiği söylenir. “Yükselmek” anlamına gelen ngeluhur adlı bu olay, tapınağa “yükseklik” anlamındaki Luhur sıfatını kazandırdı. Pecatu topluluğunun örf hukuku, tapınağın çevresindeki ormanı kutsal alanının parçası olarak korur.

Tapınak alanında uzun kuyruklu makaklar yaşar; ziyaretçilerin güneş gözlüğü, fotoğraf makinesi ve terlik gibi eşyalarını kapıp yiyecek karşılığında geri vermeleriyle bilinirler. Onları inceleyen araştırmacılar, yavruların bu takası büyüklerinden öğrendiğini saptadı. Uçurumun kenarında, Ramayana'ya dayanan bir Kecak dansı açık havada, arkasında gün batımıyla sahnelenir.