Adı “güzel bahçe” anlamına gelir; göletleri, havuzları ve çeşmeleri yalnızca süs değildir: Yerel subak sulama sisteminin parçasıdırlar ve tapınağın sularının bölgedeki üç subakı beslediği söylenir.

Bazılarının Cokorda Sakti Blambangan diye andığı Mengwi kralı Gusti Agung Putu, tapınağı 1634'te atalarının ruhlarını onurlandırmak için bir aile tapınağı olarak inşa etti. O zamandan beri pek çok kez restore edilip yenilendi; Henk Schulte Nordholt bir yenilemeyi 1750'ye tarihliyor ve Hobin Ho adlı bir mimara bağlıyor; son büyük yenileme 1937'de yapıldı. Burada Hindu tanrılarına Mengwi hanedanının atalarıyla birlikte ibadet edilir. 2012'de yapı topluluğu, dış hendeği ve 51,3 hektarlık tampon bölgesiyle birlikte, UNESCO'nun subak sistemini tanıyan Bali Eyaleti Kültürel Peyzajı adıyla listeye aldığı beş alandan biri oldu.

Düzen, kutsal bir tapınağın dış, orta ve iç olmak üzere üç avlusunu izler; avlular arasında yarık bir kapı, yani candi bentar durur. En içteki avlunun kendine ait daha küçük bir hendeği ve yapı topluluğunun en yüksek yapıları vardır: çatıları iki kattan on bir kata kadar yükselen pagoda benzeri tapınaklar olan meruler. Bahçelerin başka yerlerinde, bahçeyi seyretmek için bir köşk olan bale bengong ile Avrupa tacı takan koruyucu figürler bulunur.

Yapı topluluğunun bir kanadında bir sanat galerisi ve tapınağın tarihini Mengwi kraliyet ailesinin anlattığı biçimiyle aktaran bir tiyatro bulunur. Bu kanat dış avluya, ilk başta horoz dövüşü için kullanılan, bugün toplantılar ve müzik için kullanılan açık bir köşk olan wantilan üzerinden bağlanır. Yapı topluluğunun güneybatı köşesinin hemen ötesinde iki küçük müze var: Jl. Ayodya'daki, Nyepi arifesinde Ngrupuk'ta gezdirilen iblis figürlerini barındıran Ogoh Ogoh Müzesi ve Bali Hindu ritüellerinin kopyalarını sergileyen Jl. Wasista'daki Yadnya Müzesi.