Hikâyesi neredeyse 1.000 yıl öncesine, Sıçrayan Ludwig'in temellerini attığı 1067 dolaylarına uzanıyor. Surları içinde Macaristanlı Azize Elisabeth yaşadı, Martin Luther Yeni Ahit'i Almancaya çevirdi ve öğrenciler 1817'de Alman birliği çağrısında bulunmak için toplandı. 12. ile 15. yüzyıllar arasından kalma özgün yapılar ayakta, ancak iç mekânın büyük bölümü 19. yüzyılda yeniden yaratıldı. UNESCO kaleyi 1999'da Dünya Mirası Listesi'ne aldı.
1172 ile 1211 arasında Thüringen landgraflarının sarayı şairleri kendine çekti: Wolfram von Eschenbach 1203'te Parzival'inin bir bölümü üzerinde burada çalıştı, Walther von der Vogelweide de sarayın şairlerinden biriydi. Kale, Richard Wagner'in sonradan Tannhäuser operasına dönüştürdüğü efsanevi ozanlar yarışması Sängerkrieg'in de sahnesi oldu. Elisabeth, Landgraf IV. Ludwig'in müstakbel eşi olarak yetiştirilmek üzere dört yaşında buraya geldi ve 1211'den 1228'e kadar burada, hayırseverliğiyle tanınarak yaşadı. Luther Mayıs 1521'de, Worms Meclisi'nin ardından kendi güvenliği için saklanarak geldi; Mart 1522'ye kadar Junker Jörg adıyla yaşadı ve Yeni Ahit'i yalnızca on haftada Yunancadan çevirdi.
Yüzyıllar süren bir çöküşün ardından Büyük Dük Karl Alexander, 1838'de kalenin mimar Hugo von Ritgen yönetiminde Neo-Romanesk üslupta ulusal bir anıt olarak yeniden inşa edilmesini emretti. Bu yeniden inşa ziyaretçilerin gördüklerinin büyük kısmını biçimlendirdi ve Neuschwanstein'ı yaptırmaya giriştiğinde II. Ludwig'e de ilham verdi. Kaleye girmenin tek yolu hâlâ, ortaçağdan bu yana pek değişmemiş asma köprüden ve barbakan kapısından geçip 14. ve 15. yüzyıllardan kalma yarı ahşap yapıların çevrelediği bir avlu olan Vorburg'a ulaşmak. Vogtei'de, Luther'in kaldığı oda olan ve Lucas Cranach'ın resimlerinin bulunduğu Lutherstube yer alıyor. Ortaçağ burcunun kaidesi üzerine 1859'da yapılan Bergfried üç metrelik bir haç taşıyor; 1318 tarihli Romanesk Güney Kulesi'nin altında ise bir zindan var.
En büyük yapı olan Palas 1157 ile 1170 arasına tarihleniyor ve geç Romanesk üslupta inşa edildi. Rittersaal ve Speisesaal gibi bazı odaları özgün sütunlarını ve kirişli tavanlarını koruyor; diğerleri ise 19. yüzyılın ortaçağı nasıl hayal ettiğini gösteriyor: Elisabeth-Kemenate, azizenin hayatını anlatan, 1902–06'da yapılmış mozaiklerle kaplı; Sängersaal'da Moritz von Schwind'in ozanlar yarışmasını betimleyen freskleri var, en üst kattaki Festsaal da onun başka freskleriyle süslü. Neue Kemenate, Yaşlı Lucas Cranach'ın resimlerinin ve Tilman Riemenschneider atölyesinden heykellerin bulunduğu kalenin sanat koleksiyonunu barındırıyor.
İç mekânlar rehberli turlarla geziliyor, kalede bir müze de var. Vakıf genel tanıtım turları ile ortaçağ kale yaşamı, Elisabeth ve Luther üzerine atölyeler düzenliyor; açık alanlar için bir çocuk sesli rehberi de indirilebiliyor. Çocuklar tırmanışı eşek sırtında yapabiliyor. Festsaal'da konserler ve Tannhäuser gösterimleri yapılıyor; kalenin yanında 19. yüzyıldaki yeniden inşadan kalma bir otel duruyor.




