Geç Gotik ile erken Rönesans biçimlerini harmanlayan yapı, eski bir değirmenin temelleri üzerinde yükseliyor; 1840'tan beri Monument historique (tarihî anıt) olarak tescilli. Şato kendi hikâyesini, aralarında Diane de Poitiers ile Catherine de Médicis'nin de bulunduğu, onu seven, yöneten ve koruyan kadınların biçimlendirdiği bir hikâye olarak sunuyor.

VIII. Charles'ın mabeyincisi Thomas Bohier, 1513'te mülkü borç içindeki Marques ailesinden satın aldı, eski şatonun çoğunu ortadan kaldırarak yalnızca 15. yüzyıldan kalma burcunu korudu ve yeni bir konut inşa etti; eşi Katherine Briçonnet çalışmaları denetledi ve I. François'yı iki kez ağırladı. Taç, ödenmemiş borçlar nedeniyle 1535'te mülke el koydu; II. Henri ise daha sonra şatoyu metresi Diane de Poitiers'ye verdi. Diane, Philibert de l'Orme'a karşı kıyıya uzanan kemerli köprüyü yaptırdı; çiçek ve sebze tarhları ile meyve ağaçları diktirdi, bunları taş teraslarla sellerden korudu.

II. Henri 1559'da ölünce dul eşi Catherine de' Medici, Diane'ı Chaumont Şatosu karşılığında Chenonceau'dan vazgeçmeye zorladı ve şatoyu kendi en sevdiği evine dönüştürdü. Yeni bahçeler düzenletti, gösterişli gece şenlikleri verdi ve köprü boyunca bütün nehri kateden, Jean Bullant'ın tasarladığı ve 1577'de açılan büyük galeriyi yaptırdı. Ondan sonra III. Henri'nin dul eşi Lorraine'li Louise, son yıllarını burada, kafataslarıyla işlenmiş siyah perdeler arasında yas tutarak geçirdi.

18. yüzyılda Louise Dupin, Chenonceau'da Voltaire, Montesquieu, Buffon ve Marivaux'nun uğradığı bir edebiyat salonu düzenledi; Jean-Jacques Rousseau onun sekreteri ve oğlunun öğretmeniydi. Devrim sırasında, şatonun fersahlarca mesafe boyunca nehir üzerindeki tek köprü olduğunu öne sürerek onu yıkımdan korudu. 1913'te şato, çikolata üreticisi ailenin üyesi Henri Menier'ye geçti. Birinci Dünya Savaşı'nda galeri bir hastane koğuşuna dönüştü; İkinci Dünya Savaşı'nda ise şato, işgal altındaki bölgeden karşı kıyıdaki “serbest” bölgeye Cher'i geçmenin bir yolunu sundu.

Ziyaret, şatonun müze koleksiyonlarının sergilendiği ve iç mekânları kendi çiçek atölyesinden gelen taze çiçek aranjmanlarının süslediği odalar, yatak odaları ve salonlar boyunca ilerliyor. Dışarıda araziye resmî Rönesans bahçeleri, bir çiçek ve sebze bahçesi, çiçek atölyesi ve bir labirent dahil; L'Orangerie restoranı da mülkte yemek sunuyor. Okul tatillerinde turizm bürosu yaklaşık bir saatlik rehberli turlar düzenliyor.