XIV. Louis sarayı Fransız monarşisini yüceltmek için tasarladı; 6 Mayıs 1682 ile 6 Ekim 1789 arasında, 1715–1723 Naiplik yılları dışında, Versay kralın, sarayının ve kraliyet hükümetinin kalıcı merkezi oldu. XIV. Louis, XV. Louis ve XVI. Louis'nin üçü de burayı ana konutu yaptı.

Saray, XIII. Louis'nin 1623'te bataklık bir arazide yaptırdığı, tuğla ve taştan mütevazı bir av köşkü olarak başladı. XIV. Louis, 1661'de Nicolas Fouquet'nin Vaux-le-Vicomte şatosunu gördükten sonra aynı ekibi, mimar Louis Le Vau'yu, bahçıvan André Le Nôtre'u ve ressam Charles Le Brun'ü işe aldı; 1668'den itibaren Le Vau, babasının şatosunu üç yandan İtalyan üslubunda yeni bir kabukla sardı. Eski tuğla avlu cephesi bugün de yapının kalbinde durur. Jules Hardouin-Mansart Aynalı Salon'u ve uzun kuzey ve güney kanatlarını ekledi; şapel, saltanatın son yapısı olarak 1710'da tamamlandı. Ekim 1789'da Paris'ten yürüyen bir kalabalık gelince kraliyet ailesi sarayı terk etmek zorunda kaldı; eşyalar daha sonra on yedi bin parti hâlinde satıldı.

1678'de başlanan Aynalı Salon'da, bahçelere bakan 17 pencerenin karşısında 578 ayna yer alır; tavanda Le Brun'ün XIV. Louis'nin saltanatından, çoğu Hollandalılara karşı kazanılmış zaferleri gösteren sahneleri vardır. Alman İmparatorluğu 18 Ocak 1871'de burada ilan edildi, Birinci Dünya Savaşı'nı bitiren Versay Antlaşması da Haziran 1919'da burada imzalandı. Kralın Resmî Dairesi, adlarını gezegenlerden ve tanrılardan alan odalardan geçer: Veronese'nin resimlerinin bulunduğu Herkül Salonu, taht odası olarak kullanılan Apollon Salonu ve Bernini'nin XIV. Louis büstünü barındıran Diana Salonu. XIV. Louis, 1 Eylül 1715'te kralın yatak odasında öldü.

40 metre yüksekliğindeki Kraliyet Şapeli, Fransız kraliyet kiliselerinin Gotik geleneğini Versay'ın Barok üslubuyla harmanlar; tek tonozunda Jean Jouvenet, Antoine Coypel ve Charles de La Fosse'un yaptığı üç fresk vardır. Sarayın kuzey ucundaki Kraliyet Operası neredeyse tamamen mermer görünümünde boyanmış ahşaptan yapıldı ve 16 Mayıs 1770'te, geleceğin XVI. Louis'si ile Marie Antoinette'in düğünü için açıldı. 1830'dan sonra I. Louis Philippe binanın büyük kısmını 1837'de açılan bir Fransız tarihi müzesine dönüştürdü; Muharebeler Galerisi bugün de güney kanadın üst katının büyük bölümünü doldurur, Taç Giyme Salonu'nda da Jacques-Louis David'in Napolyon'un taç giyme törenini gösteren tablosu sergilenir.

Le Nôtre bahçeleri doğu–batı ekseni boyunca, Fransız usulü düzenli bahçe üslubunda yollar, parterler, çitler ve havuzlarla düzenledi; park bugün de yaklaşık 800 hektarlık bir alanı kaplar. Bahçelerin ötesinde, Hardouin-Mansart'ın XIV. Louis için yaptığı tek katlı mermer bir inziva yeri olan Grand Trianon ile Gabriel'in tasarladığı, XVI. Louis'nin Marie Antoinette'e armağan ettiği Neoklasik Petit Trianon yer alır. Yakında kraliçenin tiyatrosu ve Richard Mique'nin tasarladığı, çiftlik evi, mandıra, güvercinlik, değirmen ve deniz feneri biçiminde bir kulesi olan kırsal bir köy, Kraliçe'nin Köyü bulunur.