Burası, tarihî kapılarından bazıları hâlâ ayakta olan eski surlu kenttir ve şehrin Fas'ın "Mavi Şehri" ya da "Mavi İncisi" diye anılmasının nedeni de budur. Adı, kentin üzerinde yükselen iki zirveden ötürü "boynuzlara bak" anlamına gelir.

Şafşavan, 1471'de Ali ibn Rashid al-Alami'nin bölgeyi Portekiz saldırılarına karşı savunmak için yaptırdığı küçük bir kale olarak doğdu. Özellikle 1492'de Gırnata'nın düşüşünden ve 1609'daki son sürgünlerden sonra Endülüs'ten ve İspanya'dan gelen Müslümanlar ve Yahudilerle bir kasabaya dönüştü; bu göçmenler mahallelerini dik yamaçlarda Endülüs usulüyle kurdu. Bu miras, dar sokakların üzerindeki kavisli tuğla kemerlerde, portakal, limon ağaçları ve yaseminle dolu bir orta avlu çevresinde kurulmuş evlerde ve pek çok yerel ailenin hâlâ sürdürdüğü Endülüs müziğinde görülür.

Eski kentin merkezinde, Place Outa Hammam diye de yazılan Uta Hammam Meydanı yer alır; dükkânlar ve kafelerle çevrili bu pazar meydanı adını kuzeybatı köşesindeki bir hamamdan alır. Çevresinde Kasbah, tarihte kentin ana camisi olan Ulu Cami ve sade avlulu yapısı sivri at nalı kemerli yüksek bir girişle dikkat çeken, dört kervansarayın en büyüğü durur. Meydanın ortasında, her yüzünde kör kemerli bir niş bulunan dört yüzlü bir çeşme vardır; çeşme bugün yeşil kiremitli bir çatının altındadır. Kasbah'ın güneybatısında, 15. yüzyıldan kalma ve adını ilk günlerinden beri orada kurulan küçük pazardan alan Souika mahallesi uzanır; eski çevre duvarının bir kemerli geçidi ve Aïn Souika duvar çeşmesi günümüze ulaşmıştır.

Kasbah, kentin ilk iç kalesidir: on kuleli, dikdörtgen bir kerpiç duvarla çevrili alan ve batı tarafında, muhtemelen 16. yüzyılın başlarında eklenmiş, tuğla kubbeler altında odaları olan ve Gırnata'nın kule evlerini anımsatan daha yüksek bir taş kule. Avlusu bugün bahçedir; kuzeydoğu köşesindeki tarihî bir evde arkeoloji ve etnografya müzesi bulunur. Turizm ofisi bahçeleri eski kentin ortasında serin bir sığınak olarak tanımlar.

Asıl çekicilik, sokaklara taze ekmek ve tajin kokusunun yayıldığı dolambaçlı dar sokaklarda yürümektir. Medinenin hemen doğusunda, eski surların dışında, kente ilk suyu sağlayan Ras al-Ma' kaynağı ve yakınında eski bir değirmen ile bir köprü bulunur. Doğudaki bir tepede, 1920'lerde yapılmış ve artık kullanılmayan İspanyol Camii, kenti seyretmek için bir seyir noktası işlevi görür. Çevredeki Rif dağlarının patikaları yürüyüş için elverişlidir.