Evleri, kuleleri ve surları tümüyle sıkıştırılmış toprak, kerpiç, kil tuğla ve ahşaptan yapılmıştır; ksarın tamamı Fas toprak mimarisinin güzel bir örneği sayılır. UNESCO onu 1987'de Dünya Mirası Listesi'ne aldı.
Tepe, 11. yüzyıldaki Murabıtlar döneminden beri tahkimlidir; çünkü önemli bir Sahra ötesi kervan yolu, Ounila Vadisi boyunca, Marakeş ile Dra'a Vadisi arasında Atlas Dağları'nı aşan az sayıdaki geçitten biri olan Tizi n'Tichka geçidine doğru çıkıyordu. Bugünkü yapıların hiçbirinin 17. yüzyıldan eski olmadığı düşünülüyor, ama yüzyıllar boyunca kullanılan aynı tekniklerle yapıldılar. Vadi 20. yüzyılda stratejik önemini yitirince ailelerin çoğu nehrin karşısındaki modern köye taşındı; eski ksarın içinde hâlâ yalnızca birkaç aile yaşıyor.
Köşe kuleleri ve bir kapısı olan bir savunma duvarının içinde köy, mütevazı evlerden üst kısımları geometrik süslemeli yüksek kule evlere kadar her boyutta konutu bir araya sıkıştırır. Ayrıca bir cami, bir kervansaray, birkaç kasba ve Sidi Ali ya da Amer'e ait bir marabut türbesi, bunların yanında bir meydan ile hem Müslüman hem Yahudi mezarlığı vardır. Tepenin en üstünde, ksara yukarıdan bakan büyük, tahkimli bir tahıl ambarının, yani bir agadirin kalıntıları durur.
Duvarlar çoğunlukla yağmurun aşındırdığı bir toprak ve saman karışımıdır; bu yüzden bu tür yapılar boş bırakıldıklarında birkaç on yıl içinde ufalanmaya başlayabilir. Aït Benhaddou'da daha yüksek yapılarda duvarların yükünü hafifletmek için birinci kata kadar sıkıştırılmış toprak, üstünde daha hafif kerpiç kullanılır. UNESCO, onarımların hâlâ geleneksel yöntemlerle ve beton kullanılmadan yapılması sayesinde ksarın özgün düzenini ve malzemelerini koruduğunu belirtir; alanla yerel bir komite ilgilenir.
Restorasyona film endüstrisi de katkıda bulundu. Burada çekilen yapımlar The Man Who Would Be King (1975) ve The Living Daylights'tan (1987) The Last Temptation of Christ (1988) ve Queen of the Desert'e (2015) kadar uzanır; köy, Game of Thrones'un bazı bölümlerinde de görülür.
Nasıl gidilir
2011'de tamamlanan bir yaya köprüsü, Ounila Nehri'ni geçerek modern köyü eski ksara bağlar.




