Üç katlı kütlesini, dış duvarlarında güney Fas'ın Berberi vaha bölgelerine özgü geometrik motifler ve nişler taşıyan büyük kare ve dikdörtgen köşe kuleleri sabitler. Pencereli çıkma balkonlar giriş avlusuna bakar, üst pencereler ise demir parmaklıklarla korunur.
Sözlü gelenek, kasbayı ilk kez 17. yüzyılda güçlü bir yerel aile olan Imzwarn'ın yaptırdığını söyler; ama onu 19. yüzyılda devralıp büyüten Glaoui ailesidir. 19. yüzyılın sonlarındaki zirvesinde kasba, Sahra ticaret yolları üzerinde, aralarında Draa ve Dadès'in de bulunduğu birkaç nehir vadisinin buluşma noktasına hâkimdi. Ailenin bir üyesi olan Thami El Glaoui, Fransız sömürge dönemi boyunca Marakeş paşasıydı.
Glaoui yönetimi sona erdikten sonra yapıya izinsiz yerleşenler oldu ve bina harap oldu. 1954'te Fas Ulusal Miras Listesi'ne girdi ve 1972'de Glaoui ailesi tarafından Ouarzazate belediyesine satıldı. Küçük bir bölümü 1990'larda UNESCO'nun yardımıyla, güneyin kasbalarını korumak için 1980'lerin sonunda kurulan merkez CERKAS çatısı altında restore edildi; bu bölüm ziyarete açıktır. Restore edilmemiş bazı bölümlerde hâlâ aileler yaşıyor.
Restore edilmiş bölümde birkaç oda süslemelerini ve örülmüş kamıştan tataoui tavanlarını korur. Restore edilmemiş yapılar arasında, 1882'den 1939'a kadar görevde kalan Kaid Hammadi döneminden kalma eski bir kaid konutu vardır; oyma alçı, duvar resimleri ve Fas'ın imparatorluk şehirlerinin etkisini gösteren süslü kemerlerle zengin biçimde bezenmiştir. Kasba film platosu olarak da kullanıldı; Gladyatör ve Prince of Persia'da görülür.




