Surlarının içinde, sokakları mavi ve beyaza boyanmış, hâlâ yaşanan bir mahalle vardır; bir ucunda anıtsal bir Muvahhid kapısı, öteki ucunda düzenli bir Endülüs Bahçesi bulunur. 2012'de listeye alınan Rabat UNESCO Dünya Mirası alanının parçasıdır.
1150 ya da 1151'de Muvahhid halifesi Abdülmümin, daha önceki surlu bir ribatın yerine burada sarayı ve camisiyle bir iç kale yaptırdı. 17. yüzyılın başlarında, çoğu Hornachos kasabasından olan, İspanya'dan sürülmüş Moriskolar kasbayı ele geçirdi ve Salé Korsanları diye bilinen korsanların üssü olan Salé Cumhuriyeti'ni yönetti; ta ki Alaouite sultanı Moulay Rashid 1666'da onları denetimi altına alana kadar. Ad, Moulay Ismail'in buraya yerleştirdiği bir ordu kabilesi olan Udaya'dan gelir; kasbaya ancak 19. yüzyılda, kabilenin geri kalanı Fes'ten sürülüp onlara katıldıktan sonra yerleşti.
Ana giriş, Bab al-Kbir diye de anılan Bab Oudaia'dır; yokuşun yukarısında şehre bakar ve 1195 ile 1199 arasında Yakub el-Mansur döneminde yapılmıştır. At nalı kemeri, iç içe geçen geometrik biçimlerden oluşan bir kafes deseni olan darj wa ktaf ile oyulmuş bir şeritle sarılıdır; bunu Kûfi yazıyla Kuran ayetlerinden oluşan bir çerçeve kuşatır, köşelerde arabeskler ve deniz kabukları vardır. Kemerin dibinde, muhtemelen yılanbalıklarını temsil eden kıvrımlı biçimler bulunur; bu, Fas mimarisinde çok nadir bir motiftir. Kapı savunmadan çok törensel bir işleve sahipti; içeride üç oda, büyük ölçüde aynı biçimde süslenmiş iç cepheye uzanan dirsekli bir geçit oluşturur.
Kapıdan başlayan Rue Jamaa, kasbanın daha eski olan üst kısmından geçerek, günümüze ulaşan en eski yapısı olan ve 1150'ye tarihlenen Eski Cami'nin önünden uzanır; caminin minaresi, Ahmed el-Inglizi adlı İngiliz bir korsanın yaptığı 18. yüzyıl restorasyonuna aittir. Sokak, kuzeydoğu kenarda korsanların 17. yüzyılın başlarında semafor işaretleşmesi için yaptığı ve nehir ağzına bakan geniş bir platformda biter. Bunun kuzeyinde, aşağıda bir topçu platformu olan bir sqala, biraz yukarı akışta da sudan yalnızca 3 metre yükselen 18. yüzyıl yapısı Korsanlar Kulesi dururdu.
Alt, güney kısım çoğunlukla Alaouite dönemine aittir. Moulay Ismail burada 17. yüzyılın sonunda, dışarıdan bir kuleyle belli olan, avlu çevresinde bir saray köşkü yaptırdı; köşk 1915'te müze oldu ve 2006'daki restorasyondan sonra, zellij süslemeli odaları ve eski bir hamamıyla Ulusal Mücevher Müzesi'ne dönüştü. Yanında, sarayın eski tören alanı üzerinde 1915 ile 1918 arasında düzenlenen, Endülüs bahçelerinden esinlenmiş, begonvil ve narenciye ağaçlarıyla dolu düzenli bir bahçe olan Endülüs Bahçesi bulunur. Yakınlarda Café Maure diye bilinen kafe ve teras yer alır.




