Kervan yollarının buluştuğu yerde, Nefud Çölü'nün kuzeyinde, Wadi Sirhan'ın ucunda gelişti: tütsü ticaretinin bir kolu Hindistan ve Güney Arabistan'dan Aşağı Mezopotamya'ya, öteki ise Basra Körfezi'nden vadi boyunca güney Suriye'ye uzanıyordu. Eski kasaba vahasının içinde durur ve tarihî Dumat al-Jandal Suru ile çevrilidir.
Tarihi MÖ 10. yüzyıla uzanır. MÖ 845 tarihli Asur yazıtları onu, zaman zaman kraliçelerin yönettiği bir Arap krallığının başkenti Adummatu olarak anar; bu kraliçelerden beşinin adı günümüze ulaşmıştır, aralarında Zabibe ve Teʾelḫunu vardır. Asarhaddon Prizması burayı “Arapların güçlü şehri” diye tanımlar; burada önemli bir İştar tapınağı da bulunuyordu. Kasaba daha sonra Nebati dünyasına dahil oldu, MS 106'da Traianus döneminde Roma'nın Arabia Petraea eyaletine katıldı ve dört yüzyılı aşkın bir süre Roma sınırının doğu ucunu belirledi. Halid bin Velid 630'da kasabayı alarak erken İslam devletine kattı.
2009-2018 arasında Suudi, İtalyan ve Fransız ortak heyetinin yaptığı kazılar tabloyu genişletti. Heyet 2011'de, vahanın batı kesimindeki kayalık bir çıkıntıda, duvar yerine U biçiminde taş sekileri olan açık havada bir ziyafet yeri, bir Nebati triklinyumu ortaya çıkardı; kalıntılar arasında kaseler, ocaklar, hurma, incir, zeytin ve nar bulundu. 2020'de ekip, çevresi mezarlarla çevrili, MÖ 6. binyıldan kalma 35 metrelik üçgen bir taş platform bulduğunu duyurdu; platformun ritüeller için kullanıldığı düşünülüyor.
Eski mahalle, bir sokağın iki yanında karşılıklı duran Marid Kalesi ve Ömer Camii çevresinde toplanmıştır; Roma dönemi kayıtları, Marid Kalesi'nin MS 269'da Zenobia'nın kuvvetlerine karşı direndiğinden söz eder. Cami taştan yapılmıştır; önünde bir avlu, ahşap lentolar taşıyan üç sıra taş sütunlu bir namaz salonu ve çamur sıvalı akasya ve hurma gövdelerinden bir çatısı vardır. Dar mihrabı ve yanındaki minberi beyaza boyanmıştır; güneybatı köşesinde bir sokağın üzerinden geçen minare, yukarı doğru incelerek piramit biçimli bir tepeyle biter. Gelenek camiyi Halife Ömer'e bağlar, ancak bazı araştırmacılar adı Banu Umar kabilesiyle ilişkilendirir.
Hemen yanlarındaki Al-Dar'i Mahallesi, bahçeler ve pınarlar arasında uzanan taş evleri ve taş sokakları korur; mahalle, orta İslam döneminde, MÖ birinci binyılın ortalarına ait katmanların üzerine kurulmuştur. Eski kasabanın günümüze kalan son bölümlerinden biridir.




