Medine'nin 400 km kuzeybatısında, Al-'Ula'nın yaklaşık 20 km kuzeyinde ve Petra'nın 500 km güneydoğusunda yer alır. Hegra, Nebati krallığının güney ileri karakolu ve Petra'dan sonraki ikinci kentiydi; UNESCO 2008'de bu mezarlar nedeniyle onu Dünya Mirası Listesi'ne aldı.
Vahaya Nebatilerden önce yerleşilmişti: yakındaki Jabal Athleb'deki Lihyan yazıtları ve kaya sanatı MÖ 3.–2. yüzyıla tarihlenir. MS 1. yüzyılda Kral IV. Aretas döneminde Hegra gerçek bir kente dönüştü ve tütsü, mür ve baharat taşıyan kuzey–güney kervan yolunda önemli bir konak yeri oldu. Halkı hurma, buğday, arpa, zeytin, nar ve incir yetiştirmek için derin kuyular kazdı. Roma krallığı MS 106'da topraklarına kattı, buraya Legio III Cyrenaica birliklerini yerleştirdi ve bir kale inşa etti; MS 175–177 tarihli Latince bir yazıt kentten civitas Hegrenorum diye söz eder. Ticaret Kızıldeniz'e kayınca kent önemini yavaş yavaş yitirdi.
Dört nekropole dağılan ve 13,4 km'lik bir alana yayılan mezarlar, seçkin ailelerin görülüp hatırlanması için kente dönüktür. Seksen altısının oyma cephesi vardır; bunlar mütevazı ön yüzlerden yirmi metreyi aşan anıtlara kadar uzanır; en büyüğü al-Farid olarak bilinir. Süslemeler Asur, Fenike, Mısır ve Helenistik İskenderiye'den alınmış motifleri yerel üslupla harmanlar; boyut ve süsleme ölünün zenginliğini yansıtır. Petra'daki mezarların çoğundan farklı olarak buradakilerin pek çoğunun kapısı üzerinde Nebatice bir yazıt bulunur: kadın ve erkek mezar sahiplerinin adlarını veren, gömü haklarını ve yasaklarını belirleyen ve mezarı bir Nebati kralının saltanat yılıyla tarihlendiren bir tür hukuki belge. İçeride odalar çıplak ve sadedir; bir ailenin birbirini izleyen kuşakları için duvarlara ve zemine mezarlar oyulmuştur.
Anıtsal mezarların ötesinde, kayalıkların tepelerine binlerce basit çukur mezar oyulmuştur; kentin batısındaki düzlüklerde de taş tümülüsler yükselir. Kuzeydoğuda, muhtemelen tanrı Dushara'ya adanmış Jabal Ithlib kutsal alanına yüksek kayalar arasından geçen 40 metrelik dar bir geçitle ulaşılır; Petra'daki Siq'i andıran bu geçit, Diwan olarak bilinen salona açılır ve çevresinde kayaya oyulmuş, yazıtlı küçük kutsal alanlar vardır. Ovanın ortasındaki konut mahallesinin kerpiç evlerinden geriye pek iz kalmamıştır, ama alanın batı ve kuzeybatı kesiminde çapı 4–7 metre olan 130 kadar kuyu ayakta kalmıştır.
Kuran'da al-Hijr, dağlardan evler oyan, peygamber Salih'i reddeden ve bir depremle helak edilen Semud kavminin yurdudur; 'Salih'in şehirleri' anlamına gelen Mada'in Salih adı bu anlatıdan gelir ve Osmanlı döneminde kullanılıyordu. Daha sonra alan Hac yolu üzerinde bir durak oldu: 1744 ile 1757 arasında Osmanlı Şam valisi burada iyi beslenen bir sarnıcı olan bir kale yaptırdı; hacılar burada hurma, limon ve portakal alabiliyordu. İngiliz gezgin Charles Montagu Doughty 1876'da Hac kervanıyla Hegra'ya ulaştı ve kalede iki ay yaşadı; 1901'de yapımına başlanan Hicaz Demiryolu'nun da alanın hemen kuzeyinde bir istasyonu vardı.




