Kalıntılar arasında evler, çarşılar, sokaklar, tapınaklar, mezarlıklar ve su kuyuları bulunur. Temmuz 2024'te alan, Al-Faw arkeolojik alanının kültürel peyzajı olarak UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne eklendi.

Kent MÖ 4. yüzyılda Güney Arabistan ile yarımadanın kuzeydoğusu arasındaki kervan yolu üzerinde gelişti ve MÖ 3. yüzyıldan MS 3. yüzyıla kadar on yediden fazla kuyusuyla bir ticaret merkezi olarak zenginleşti. Halkı kente Kızıl Şehir anlamında Qaryat al-Hamraa, Bahçeler Şehri anlamında Dhat al-Jnan derdi; kent Qaryat Dhat Kahil adıyla da bilinir. Kinde ve Mezhic kabilelerinin baş tanrısı Kahl'ın kentin koruyucu tanrısı olduğu düşünülür; burada tapınılan öteki tanrılar arasında Şems de vardı. MS 300 dolaylarında Kindeliler Hadramut'a göç etti ve kent kısa süre sonra terk edildi.

Kent özenle planlanmıştı: gerçek anlamda surları yoktu ama uzun duvarlarla çevriliydi ve kraliyet sarayı, tapınaklar ve konutlar için mahallelere bölünmüştü; kanallar ve sarnıçlar kente su taşıyordu. Farklı dönemlere ait beş tapınak bulundu. Merkezde, kireçtaşı bloklardan yapılmış dikdörtgen bir yapı olan Wadd Tapınağı, sarayla ve dış taş duvarları kerpiçle kaplanmış, suq denen tahkimli bir yapıyla yan yana duruyordu. Saray kesiminde, taş sütunlu ve duvar boyunca sekileri olan iki salonun kabul ve toplantılar için kullanıldığı anlaşılıyor.

Qaryat al-Faw en çok duvar resimleriyle tanınır. Parçalar, basit geometrik çizgilerden doğalcılık ve perspektif duygusu taşıyan incelikli sahnelere kadar uzanır; ağırlıkla beyaz, aşı boyası, kırmızı ve siyahla boyanmış, arada mavi dokunuşlar kullanılmıştır. En ünlü parça, Şems Tapınağı'ndaki boyalı bir odadan gelir; üzerinde dindar ya da kutsanmış anlamına gelen 'zky' sözcüğü yazılıdır ve muhtemelen MS 1. yüzyıla tarihlenir. Asma dalları ve üzümlerle çerçevelenmiş insan figürleri, deveciler ve mitolojik motifleri, Roma Mısırı'nda yetişmiş bir sanatçıya işaret eder. Tapınakta ayrıca mrzh denen bir ayin şölen salonu vardı; uzanmış şölen konukları, amforalar ve savaş arabaları gösteren freskleri, Helenistik kültürün Orta Arabistan'a ne kadar derinden ulaştığını gösterir.

Krallar ve soylular, üstünde bir kule ya da anıt mezar yükselen taş odalara gömülürdü; bu kesimde bir Artemis büstü bulundu. Soyluların ve savaşçıların mezarları kentin doğu kenarı boyunca dizilirken kralın mezarı kuzeybatıda ayrı durur. Çarşının duvarları ağır biçimde aşınmış, bir zamanlar üç ya da dört katlı olan yapının neredeyse bütün bir katı toprak altında kalmıştır; yine de tahıl ambarlarının ve ekmek fırınlarının izleri seçilebilir. Kentin doğusunda mağaralı ve kaya resimli büyük bir tepe yükselir.

Kalıntılardan 1940'larda Aramco çalışanları söz etti; Kral Suud Üniversitesi ekipleri de 1970'lerden itibaren burada kazı yaparak evler, meydanlar, sokaklar ve bir çarşıdan oluşan bir konut kesimini ve tapınaklarla mezarlardan oluşan kutsal bir kesimi gün yüzüne çıkardı.