Kesintisiz suyu, kasabayı Güney Arabistan'ı Doğu Akdeniz'e bağlayan ticaret yolunda, Arabistan, Mezopotamya, Levant ve Mısır arasındaki bir kavşakta konaklama yeri yaptı. Modern kasabanın çevresinde eski surlar, saraylar ve yazıtlar ayakta kalmıştır.
Buraya MÖ 4. binyıl gibi erken bir tarihte yerleşildi; MÖ 2. binyılın ortalarına gelindiğinde vahayı kerpiç ve kumtaşından devasa bir sur çeviriyordu. 2010'da kasabanın yaklaşık 60 kilometre kuzeybatısında, firavun III. Ramses için oyulmuş, Suudi Arabistan'da bugüne kadar bulunan ilk Mısır hiyeroglif yazıtı keşfedildi. Tayma, MÖ sekizinci yüzyıldan Asur kayıtlarında geçer; son Babil kralı Nabonid burayı kuzeybatı Arabistan'daki seferleri için üs olarak kullandı. İbrani Kutsal Kitabı burayı birkaç kez Tema adıyla, bir ticaret şehri olarak anar.
Geç Antik Çağ'da Tayma'da Yahudi bir nüfus yaşıyordu ve İslam öncesi şairler burayı Yahudilerin surlu bir şehri olarak anıyordu. Şehrin güneybatı yakasındaki Qasr Al-Ablaq, 6. yüzyılda şair ve savaşçı Samaw'al ibn 'Adiya ile dedesi tarafından yapıldı. Orta Çağ Arap coğrafyacıları vahayı pınarı, kuyuları ve nefis hurmalar veren hurmalıklarıyla övdü; al-Bakri, kalıntılara bugün de biçimini veren şehir surlarını anlattı. Sonraki dönemlerde Suriye'den kutsal şehirlere giden hacılar vahada dinlenirdi.
Ziyaretçiler Qasr Al-Ablaq'ı, MÖ 7. yüzyıldan bir saray olan Qasr Al-Hamra'yı, Qasr Al-Bejaidi'yi ve eski şehri üç yandan çeviren MÖ 6. yüzyıl surunu görebilir. Bölgenin her yerinde Aramice, Lihyan, Semud ve Nebati yazıtlarının yanı sıra yerel Taymanitik yazıyla yazılmış kil tabletler ve taşlar bulunur. En bilinen buluntu olan, kasabanın tanrılarını sıralayan ve Charles Huber'in 1883'te bulduğu Tayma steli bugün Louvre Müzesi'ndedir.




