Çoğu Şiva'ya adanmıştır ve büyük kabartma panelleri Hindu efsanelerini anlatır; bunların başında ana mağaradaki devasa, üç yüzlü Sadashiva, yani Trimurti gelir. Akademisyenler mağaraları 5. ile 9. yüzyıllar arasında farklı tarihlere yerleştirmiştir; ancak bugün birçoğu tamamlanmalarını 6. yüzyılın ortalarına yerleştirir ve onları Kalachuri kralı Krishnaraja'ya mal eder. Alan 1987'de UNESCO Dünya Mirası listesine alındı.

Adada bir koyakla ayrılan iki ağaçlık tepe vardır. Bir zamanlar üzerinde bulunan Portekiz toplarından ötürü Canon Hill olarak bilinen batı tepesine beş Hindu mağarası oyulmuştur; doğudaki Stupa Hill'de ise iki Budist mağarası, su sarnıçları ve yaklaşık MÖ 2. yüzyıldan kalma tuğla bir stupanın tümseği bulunur; görünüşe göre buraya ilk yerleşenler Budistlerdi. Adayı 1534'te ele geçiren Portekizliler, ona karaya çıktıkları yerin yakınındaki dev bir taş filin adını verdi; bu heykel bugün Mumbai'deki Jijamata Udyaan'da durur. Heykellerin çoğu İngiliz yönetiminden önceki yüzyıllarda ağır biçimde tahrip edildi; akademisyenler hasarın ne kadarının Sultanlık dönemine, ne kadarının Portekiz askerlerine ait olduğu konusunda anlaşamaz. Ana mağara 1970'lerde restore edildi.

1. Mağara, yani Büyük Mağara, yaklaşık 39 metre genişliğinde, kare planlı, sütunlu bir salondur; içerideki mekân hakkında hiçbir ipucu vermeyen mütevazı bir kuzey kapısından girilir. İçinde iki tapınak birbirine kaynaşmıştır. Biri, doğu-batı doğrultusunda, her yanında birer çift heybetli dvarapala'nın koruduğu bir kapı bulunan ve ortasında mağaranın neredeyse her yerinden görülebilen, bir platform üzerinde yükseltilmiş bir linga barındıran bağımsız, kare bir mabettir. Öteki kuzey-güney doğrultusunda uzanır ve bakışı güney duvarındaki Sadashiva'ya yöneltir; üç yüzü Şiva'yı ortada sakin, meditasyon hâlinde bir figür, solda bıyıklı, öfkeli bir Aghora ve sağda elinde lotus tomurcuğu tutan daha yumuşak, dişil bir görünüm olarak gösterir.

Çevresindeki duvarlarda her biri 5 metreden yüksek devasa paneller sıralanır. Trimurti'nin yanındaki Ardhanarishvara, Şiva ile Parvati'yi yarı erkek, yarı kadın tek bir bedende birleşmiş olarak gösterir; Gangadhara ise Şiva'yı inen Ganj'ı saçlarında yakalarken gösterir, küçük, üç bedenli bir tanrıça da üç ırmağı simgeler. Başka panellerde Şiva, iblis Andhaka'yı öldüren vahşi Bhairava olarak, rahipliği Brahma'nın yaptığı Parvati ile düğününde damat olarak, lotus üzerinde meditasyon yapan Yogishvara olarak, sekiz kollu dans eden Nataraja olarak, Kailaş Dağı'nda Parvati ile otururken ve orada iblis kral Ravana tarafından sarsılırken görünür. Doğudaki bir yan mabedin bir avlusu ve iki yanında Ganeşa ile Kartikeya'nın yer aldığı ana tanrıçalar paneli vardır.

Büyük Mağara'nın güneydoğusundaki 2'den 5'e kadar olan mağaralar daha küçük ve daha harap durumdadır: 2. Mağara yarım kalmıştır, 3. Mağara'nın arkasında hasarlı bir mabet bulunan sütunlu bir revakı vardır, 4. Mağara arka mabedinde bir lingam barındırır, 5. Mağara ise yarım kalmıştır ve hiç oyma kalmamıştır. Koyağın karşısında, Sitabai'nin tapınağı denen 6. Mağara, mabet kapısı plasterler ve aslan figürleriyle oyulmuş sade bir salondur; Portekizliler onu kilise olarak kullandı. Küçük, terk edilmiş 7. Mağara'nın ötesinde kuru bir gölet, Budist sarnıçları ve stupa tümseği bulunur. Alanın bakımını Hindistan Arkeoloji Araştırmaları Kurumu üstlenir ve adada küçük bir müze işletir.

Nasıl gidilir

Adaya, limanın karşı yakasında yaklaşık 11 kilometre uzaklıktaki Mumbai'nin Gateway of India'sından feribotlar kalkar. Tekneler adadaki iskelelere yanaşır; iskeleden bir yaya yolu ya da küçük bir turistik oyuncak tren mağaralara doğru götürür. Büyük Mağara yamacın yaklaşık bir kilometre yukarısındadır ve son bölümde 120 dik basamak tırmanılır.