Alandaki 100'den fazla oyuğun 34 numaralı mağarası ana diziyi oluşturur: güney ucunda 12 Budist mağara (1'den 12'ye), ortada 17 Hindu mağara (13'ten 29'a) ve kuzeyde 5 Jain mağara (30'dan 34'e). Sanat eserleri kabaca MS 600 ile 1000 arasına uzanır, Jain çalışmaları daha sonra da sürmüştür; alan, Hindistan Arkeoloji Araştırmaları Kurumu'nun koruması altındaki bir UNESCO Dünya Mirası alanıdır.
Budist mağaraların çoğu vihara'dır: yamaca oyulmuş ibadet salonları, yaşam ve uyku alanları ve mutfaklarıyla, içinde Buda ve bodhisattva oymaları bulunan mabetleriyle birkaç katlı manastırlar. Vishvakarma mağarası olarak bilinen 10. Mağara, aralarındaki tek gerçek ibadet salonudur. Tavanı ahşap kirişleri taklit eden nervürlerle oyulmuştur, bu da ona “Marangoz Mağarası” adını kazandırmıştır; 28 sekizgen sütun, önünde arkasına bir Bodhi ağacı oyulmuş, vaaz veren 15 fit yüksekliğinde oturan bir Buda bulunan bir stupaya götürür. Do Thal ve Tin Thal adlı 11. ve 12. Mağaralar üç kat yükselir ve Vajrayana Budizmi'nin mandalaları, tanrıçaları ve bodhisattvalarıyla kaplıdır.
Pek çok kişinin gelme sebebi 16. Mağara, yani Kailasha tapınağıdır. Şiva'ya adanan ve adını Kailaş Dağı'ndan alan bu yapı, kapısı, toplanma salonu, mabetleri, lingalı iç odası ve kulesiyle, tek bir kaya kütlesinden aşağı ve içeri doğru oyulmuş eksiksiz, bağımsız bir tapınaktır; avlu tabanda 82'ye 46 metre ölçülerindedir, kaya duvarları 30 metre yüksekliğindedir ve bütün yapı Parthenon'un iki katı alan kaplar. Yapımı Raştrakuta kralı I. Krişna'ya mal edilir. Mabede bakan bir revakın üzerinde boğa Nandi'nin heykeli durur; ana tapınağın duvarlarındaki uzun paneller iki büyük destanı anlatır: güney duvarı boyunca Ramayana'yı, kuzey duvarı boyunca Mahabharata'yı; kaidede ise Krişna'nın çocukluğundan on iki sahne yer alır.
Öteki Hindu mağaraları da yürümeye değer. En erken ve en büyüklerinden biri olan 29. Mağara, Dhumar Lena, kayaya oyulmuş bir balkondan görülebilen Vale Ganga şelalesinin çevresine inşa edilmiştir. 21. Mağara, Rameshwar, girişinde Ganeşa ve Şiva'nın yanında yer alan yedi ana tanrıçayı ve ırmak tanrıçaları Ganga ile Yamuna'nın büyük figürlerini barındırır. 15. Mağara, Dashavatara, üst katında Vişnu'nun on avatarını gösterir; Vişnu'yu bir sütundan fırlayıp Hiranyakashipu'yu yakalayan insan-aslan Narasimha olarak gösteren panel Coomaraswamy tarafından mağaranın en iyisi sayılır; ön salonuna Raştrakuta hükümdarı Dantidurga'nın bir yazıtı oyulmuştur.
Kuzey ucundaki Digambara mezhebine ait Jain mağaraları daha küçüktür ama ince ayrıntılıdır. Chhota Kailasha (30. mağara) büyük tapınağı yankılar ve sekiz ve on iki kollu, dans eden İndra'nın iki kabartmasını barındırır. Indra Sabha (32. mağara), ortasında tek bir bloktan oyulmuş bir mabedin durduğu bir avlunun çevresinde iki katlıdır; tavanına bir lotus oyulmuştur, üst katta da meyve yüklü bir mango ağacının altında aslanının üzerinde tanrıça Ambika vardır. Jagannatha Sabha (33. mağara) on iki devasa sütunla taşınır; revakına doğru uzanan oyma fil başları vardır, içeride tirthankaralar Parshvanatha ve Mahavira bulunur. Mağaraların kuzeydoğusundaki tepede, altı yüz basamakla çıkılan ve hâlâ ibadete açık bir Jain tapınağında 4,9 metrelik bir Parshvanatha heykeli bulunur. Oymalar bir zamanlar boyalı kireç sıvayla kaplıydı; yer yer boya izleri hâlâ durur.




