Fransiskenler 13. yüzyılda önce surların dışında yaşadılar; şehir içindeki evlerinin yapımına 1317'de başlandı, tamamlanması yüzyıllar sürdü ve o zamandan beri birkaç kez kısmen yeniden inşa edildi.

1667 depremi kiliseyi yıktı; Placa'ya bakan Gotik taçkapı ayakta kalan tek parçadır. Onu 1498'de Leonard ve Petar Petrović kardeşlerin işlettiği atölye oydu. Taçkapı, alevli yapraklarla çerçevelenmiş bir lünetin içinde neredeyse gerçek boyutlu bir Pietà'yı çevreler; bir yanda kilisenin depremden önceki hâlinin maketini tutan Aziz Jerome, öteki yanda Vaftizci Yahya, üstte de Yaratıcı Baba yer alır. İçeride kilise tek nefli Barok bir yapı olarak yeniden inşa edildi. Mermer minber felaketten sağ çıktı; dirilmiş İsa'nın dört burmalı mermer sütun arasında durduğu ana sunak, Ankonalı Celia'nın 1713 tarihli eseridir; beş yan sunağı ise Venedikli Giuseppe Sardi 1684-1696 arasında oydu. Aziz Francesco sunağının süslemelerini 1888'de Celestin Medović boyadı; şair Ivan Gundulić de bu kilisede gömülüdür.

Geç Romanesk üsluptaki manastır binası, Barlı usta Mihoje Brajkov'un eseridir. Romanesk-Gotik üsluptaki alt avlu, 120 sütuna ve 12 kalın plastere dayanan kemerlerle çevrili bir gezinti yoludur; sütunlar süslemeli altılı açıklıklar hâlinde gruplanmıştır ve iki sütun başlığı birbirine benzemez: Her biri kendine özgü geometrik, bitkisel, insan ya da hayvan figürleriyle oyulmuştur. Üst avlu ise kemerleri ve yarım daire tonozlarıyla Rönesans üslubundadır.

17. yüzyılda yapılan kütüphanede, aralarında 1200 eski el yazması ve 137 inkunabulun da bulunduğu 20.000'i aşkın kitap var; keşişlerin 1317'den kalma eski eczanesinin envanteri de burada saklanıyor. Müzede 15. yüzyıldan yaldızlı gümüş bir haç ve gümüş bir buhurdan, Kudüs'ten gelme 18. yüzyıl tarihli bir haç, 14. yüzyıldan Azize Ursula'nın baş röliki gibi dinî hazinelerle, aralarında Francesco Francia diye bilinen Francesco Raibolini'nin bir “Ecce Homo”sunun da bulunduğu eski ustaların resimleri sergileniyor. Kütüphane ve çan kulesi 1991 savaşında isabet aldı.