Kral V. João yapıyı 1711'de verdiği bir adağı yerine getirmek için yaptırdı: Kraliçe Avusturyalı Maria Anna ona çocuk doğurursa bir manastır yaptıracaktı. Temel taşı 17 Kasım 1717'de atıldı; bazilika kralın 41. doğum günü olan 22 Ekim 1730'da kutsandı. UNESCO sarayı, bazilikayı, manastırı, Cerco Bahçesi'ni ve Tapada'yı 2019'da Dünya Mirası Listesi'ne aldı.

13 Kapusen rahip için mütevazı bir manastır olarak başlayan proje, sömürge Brezilya'sından altın ve elmaslar Lizbon'a ulaşmaya başlayınca devasa bir barok yapı topluluğuna dönüştü. Son tasarım, Filippo Juvarra'nın projelerinden yararlanan Alman asıllı João Frederico Ludovice'ye (Johann Friedrich Ludwig) atfedilir; çalışmaları krallığın başmühendisi Custódio Vieira yönetti. Şantiyede ülkenin dört bir yanından gelen binlerce işçi çalıştı; José Saramago'nun Baltasar ve Blimunda (Memorial do Convento) romanı bunlardan birini izler. Binada yaklaşık 1.200 oda ve 156 merdiven vardır. Çalışmalar, depremden sonra işgücüne Lizbon'da ihtiyaç duyulan 1755'e kadar sürdü.

Beyaz mermer bazilika, sarayın iki kanadı arasında cephenin ortasında yer alır. V. João onun Roma'yla yarışmasını istedi: 68 m yüksekliğindeki ikiz kuleleri ve kubbesi Borromini'nin Sant'Agnese in Agone kilisesinden esinlenir, ortadaki balkon ise Aziz Petrus Bazilikası'nınkini hatırlatır. İçeride pembe ve beyaz mermer desenler zeminden tavana uzanır, yan neflerde Romalı heykeltıraşların yaptığı 58 mermer heykel sıralanır ve ana sunağın üstünde, Mafra Okulu'nun oyduğu, yanında diz çökmüş iki melek bulunan büyük bir jasp haç asılıdır. Kilisede ayrıca 1792-1807 arasında António Xavier Machado e Cerveira ile Joaquim Peres Fontanes'in yaptığı ve birlikte çalınmak üzere tasarlanan altı org vardır; kulelerde Anvers ve Liège'de dökülmüş iki karyon ile 18. yüzyıldan saatler ve otomatik müzik makineleri bulunur.

Kraliyet daireleri ikinci kattadır; kralın odaları bir uçta, kraliçeninkiler öbür uçtadır. Geleneğe göre kral ne zaman koridor boyunca kraliçeye doğru yola çıksa bir boru onu haber verirdi. Mobilyaların çoğu 1807'de kraliyet ailesiyle birlikte Brezilya'ya gittiği için odaların çoğu sonradan özgün üslupta yeniden döşendi. Gösterilen odalar arasında kraliyet ailesinin bir pencereden bazilikadaki ayini izlediği Kutsama Galerisi, Cirilo Wolkmar Machado, Vieira Lusitano ve başkalarının duvar resimlerinin bulunduğu Taht Odası ve boynuzlar ile geyik derisiyle döşenmiş Av Ganimetleri Odası vardır. Son kral II. Manuel, 5 Ekim 1910'da Mafra'dan Ericeira'ya ve oradan sürgüne gitti.

Sarayın en ünlü salonu, ikinci katın arka tarafındaki 88 m uzunluğunda rokoko kütüphanedir; zemini pembe, gri ve beyaz mermerdir ve bir balkonla ayrılan iki kat ahşap rafı vardır. Kütüphane, 18. yüzyıl kraliyet sarayının birikimini yansıtan, aralarında inkunabulaların da bulunduğu 30.000'den fazla cilt barındırır. Salonda yaşayan bir yarasa kolonisi böceklerin kitaplara zarar vermesini önler. Kilisenin ve sarayın arkasındaki uzun hücre koridorlarında bir zamanlar Arrábida Fransiskenlerinin rahipleri kalırdı.