İlk adı “Kutlu Kale” anlamına gelen Qila-i-Mubarak'tı; “Kızıl Kale” anlamındaki Lal Qila adı surların renginden gelir. Kızıl Kale Kompleksi'nin bir parçası olarak 2007'de UNESCO Dünya Mirası listesine alındı.
Kalenin sonraki tarihi derin izler bıraktı. İran hükümdarı Nadir Şah 1739'da kaleyi yağmalayarak Tavus Tahtı'nı götürdü; 1760'ta Maratalar Divan-ı Has'ın gümüş tavanını söküp Delhi'nin savunmasını finanse etmek için erittiler. Burada yaşayan son Babür imparatoru II. Bahadır Şah Zafer 1857 ayaklanmasının sembolü oldu; ardından İngilizler harem daireleri ve bahçeler dahil iç yapıların çoğunu yıkıp yerlerine taş kışlalar diktiler; surlar ve nehir boyundaki mermer köşkler ise ayakta kaldı. 15 Ağustos 1947'de Jawaharlal Nehru Lahor Kapısı'nın üzerinde Hindistan bayrağını göndere çekti; o günden beri her Bağımsızlık Günü'nde Başbakan bayrağı orada göndere çeker ve surların üzerinden konuşma yapar.
Ziyaretçiler, Babürler döneminde halkın yaptığı gibi, adını Lahor'a dönük olmasından alan ve önü Evrengzib'in eklediği bir barbakanla kapatılan Lahor Kapısı'ndan girer. Kapı, bir zamanlar imparatorluk hanesine ipek ve mücevher satan, bugün de dükkânlarla dolu tonozlu, üstü kapalı bir çarşı olan Chhatta Chowk'a açılır. Onun ötesinde, belirli saatlerde müzik çalınan davul evi Naubat Khana durur; üst katında Hindistan Savaş Anıtı Müzesi bulunur. Plan bakımından benzer olan güneydeki Delhi Kapısı'nın iki yanında, birbirine bakan iki gerçek boyutlu taş fil yer alır.
Divan-ı Am, yani Halka Açık Kabul Salonu, imparatorun halkın dilekçelerini dinlemek için yükseltilmiş mermer bir balkonda oturduğu, sütunlu ve dilimli kemerli bir salondur. Arkasında, nehir boyunca özel köşkler dizilir: Kızıl Kale Arkeoloji Müzesi'ni barındıran Mümtaz Mahal; bir zamanlar “Cennet Irmağı” anlamına gelen Nahr-i-Bihisht adlı su kanalıyla beslenen mermer havuzuyla “Renkler Sarayı” Rang Mahal; imparatorun dairesi olan, nehir kıyısındaki kalabalıklara kendini gösterdiği sekizgen Muthamman Burj kulesiyle Khas Mahal; ve değerli taşlarla kakmalı, bir zamanlar Tavus Tahtı'nın durduğu, dış kemerlerinin üzerinde şair Emir Hüsrev'in yeryüzündeki cennet üzerine bir beytinin oyulduğu beyaz mermer Divan-ı Has. Yakında, renkli cam tepe pencereleriyle aydınlanan kubbeli imparatorluk hamamları ve Evrengzib'in kişisel ibadeti için 1659'da beyaz mermerden yapılan küçük, üç kubbeli İnci Mescit, Moti Masjid bulunur.
Kuzeyde, “Hayat Bağışlayan Bahçe” Hayat Bakhsh Bagh'ın kanalının iki ucunda beyaz mermer Sawan ve Bhadon köşkleri, havuzunun ortasında ise II. Bahadır Şah Zafer'in 1842 civarında eklediği kırmızı kumtaşı Zafar Mahal durur. Suya inen iki merdiveni olan basamaklı kuyu baoli, İngilizlerin yıkımlarından kurtuldu; odaları daha sonra, 1945–46'da kalede yargılanan Hint Ulusal Ordusu subayları için hapishane olarak kullanıldı. İngiliz kışlalarının bir kısmında bugün 2019'da açılmış müzeler bulunur: 1857 ayaklanması, Jallianwala Bagh katliamı, Hint Ulusal Ordusu hareketi ve Subhas Chandra Bose ile Hint sanatı üzerine.




