Şah Cihan onu yeni başkenti Şahcihanabad'ın imparatorluk camisi olarak yaptırdı; ilk imamı olarak Buhara'dan davet edilen Seyyid Abdülgafur Şah Buhari camiyi 23 Temmuz 1656'da açtı. İmparator ona “bütün dünyayı yansıtan cami” anlamında Masjid-i-Jehan-Numa adını verdi; yaygın adı Jama Masjid ise yalnızca cuma camii demektir. Cami bugün de Delhi'nin ana camisidir; kentin Müslümanları haftalık cuma namazları ve bayram namazları için burada toplanır.
Camiyi, vezir Sadullah Han ile Fazıl Han'ın gözetiminde, aralarında Hintliler, Araplar, Farslar, Türkler ve Avrupalıların bulunduğu yaklaşık 5.000 işçi inşa etti. Şah Cihan, camiyi Fatehpur Sikri'deki Jama Masjid'i örnek alarak yaptırdığını söylemişti; bu cephede ve avluda görülür, iç mekân ise Agra'daki Jama Masjid'e daha yakındır. Babür imparatorları, otoritelerinin bir göstergesi olarak haftalık hutbeyi burada okuttu. 1857 ayaklanmasından sonra İngilizler camiye el koydu, kışla olarak kullandı ve onu Delhi Müslümanlarına ancak 1862'de geri verdi. 23 Ekim 1947'de, Bölünme sırasında, bağımsızlık önderi Abul Kalam Azad camiinin minberinden kentin Müslümanlarına Hindistan'da kalmaları çağrısında bulundu; türbesi caminin yanındadır.
Her birine geniş bir merdivenle çıkılan üç kumtaşı kapıdan girilir. Üç katlı doğu kapısı imparatora ayrılmış kraliyet girişiydi, iki katlı kuzey ve güney kapıları ise herkese açıktı. Kuzey kapısındaki bir dolap, Hz. Muhammed'le ilişkilendirilen kutsal emanetleri barındırır; aralarında geyik derisi üzerine yazılmış bir Kuran, sakalından bir kıl, sandaletleri ve mermere işlenmiş bir ayak izi vardır.
Kırmızı kumtaşı döşeli, her kenarı en az 99 metre olan kare avlu 25.000 kişi alabilir; ortasında mermer bir abdest havuzu bulunur, dört köşesinde ise açık revakların üzerinde kubbeli köşkler yükselir. Batı yanında namaz salonu, iki yanında beşer küçük dilimli kemerin dizildiği yüksek bir orta kemerle açılır; kemerlerin üzerinde hat yazıları vardır. İçeride kıble duvarı boyunca yedi mihrap sıralanır; ortadaki mermer bir minberin yanında, mermerle kaplıdır. Zemin, sıra sıra seccadeleri andıracak biçimde beyaz ve siyah mermerle kakılmıştır. 41 metre yüksekliğinde, boylamasına beyaz mermer çizgilerle bezeli iki minarenin her birinde 130 basamak ve üç seyir şerefesi bulunur ve her biri küçük bir mermer köşkle biter.
Şah Cihan caminin imamına kraliyet imamı anlamında Şahi İmam unvanını verdi; makam, Buhara kökenleri nedeniyle Buhari soyadını taşıyan ilk imamın torunları arasında kuşaktan kuşağa geçti. Evrengzib'den II. Bahadır Şah'a kadar her Babür imparatoru bu caminin Şahi İmamı tarafından taç giydirildi.




