Mihrace Sawai Jai Singh kalenin büyük kısmını 1734'te, yeni başkentinin yukarısındaki zirvede bir inziva yeri olarak yaptırdı; komşu tepeler boyunca uzanan sur hatları onu, eski başkent Amber'i koruyan Jaigarh'a bağlıyordu. Amber Kalesi ve Jaigarh ile birlikte kentin çevresinde bir savunma halkası oluşturuyordu.
İlk adı Sudershangarh'tı. Kalıcı olan Nahargarh adı “kaplanların meskeni” olarak yorumlanır; ama yerel gelenek adı, ruhunun sırta musallat olduğu ve kalenin içinde ona bir tapınak yapılana kadar inşaatçıları engellediği söylenen Nahar Singh Bhomia'ya bağlar. Kaleye hiç saldırılmadı. 1857 ayaklanması sırasında Jaipur kralı Sawai Ram Singh, aralarında İngiliz mukiminin eşinin de bulunduğu bölgedeki Avrupalıları burada barındırdı.
Sawai Ram Singh kaleyi 1868'de genişletti; 1883'ten itibaren de Dirgh Patel bir dizi saray ekledi. Bunların başlıcası olan Sawai Madho Singh'in Madhavendra Bhawan'ında, Jaipur kraliçeleri için bir dizi daire ve başlarında kralın kendi dairesi bulunur; odaları koridorlar birbirine bağlar ve duvarlarda bazı ince işçilikli freskler hâlâ durur. Mihraceler Nahargarh'ı av köşkü olarak da kullandı. Burçlarda top mazgalları ve atış delikleri hâlâ görülür; Nisan 1944'e kadar kaleden atılan bir top, Jantar Mantar gözlemevinin güneş saatinden alınan Jaipur'un resmî saat işaretini verirdi.
Kaleyi sık, yaprak döken bir orman çevreler; bu orman pek çok yaban hayvanına ev sahipliği yapan Nahargarh Biyolojik Parkı'na aittir; bu yüzden ziyaretçilere akşam kapılar kapandıktan sonra tepede oyalanmamaları öğütlenir. Sinemaseverler kaleyi Sonar Kella, Rang De Basanti ve Shuddh Desi Romance filmlerindeki sahnelerden tanıyabilir.




