Her biri yaklaşık 17 metre yüksekliğinde on beş mermer sütun hâlâ ayaktadır: on üçü güneydoğu köşesinde bir arada, ikisi güneybatıya yakın durur; orada 1852'de bir fırtınayla devrilen üçüncü bir sütun düştüğü yerde bırakılmıştır. Bunlar bir zamanlar yapıyı çevreleyen 104 sütundan geriye kalanlardır.

Tamamlanması bundan uzun süren bina azdır. Tiran Peisistratos'un oğulları Hippias ile Hipparkhos, Samos Heraionu'nu ve Efes'teki Artemis Tapınağı'nı geride bırakmayı umarak MÖ 520 dolaylarında kireç taşından devasa bir tapınağa başladı; ama Hippias MÖ 510'da kovulunca çalışmalar durdu ve yüzyıllar boyunca yalnızca platform ayakta kaldı. MÖ 174'te Seleukos kralı IV. Antiokhos Epiphanes projeyi Romalı mimar Decimus Cossutius yönetiminde yeniden başlattı ve Pentelikon mermerine ve Korint düzenine geçti; ama MÖ 164'teki ölümü işi yeniden durdurdu. MÖ 86'da Atina'yı yağmalayan Sulla tamamlanmamış sütunların bazılarını Roma'ya götürdü. Tapınak sonunda, başlangıçtan yaklaşık 638 yıl sonra, 132'de onu adayan Hadrianus döneminde tamamlandı.

Hadrianus tapınağa heykellerle dolu, duvarla çevrili, mermer döşeli bir kutsal alan kazandırdı; cellada imparatorun bir heykelinin yanında altın ve fildişinden bir Zeus heykeli dururdu. Bu görkem kısa sürdü: Heruller MS 267'de Atina'yı yağmalarken tapınağa zarar verdi, 5. yüzyıldaki bir deprem de işini bitirdi. Sonraki yüzyıllar boyunca ortaçağ Atinalıları evleri ve kiliseleri için tapınağı bir yapı taşı ocağı gibi kullandı. Ankonalı Cyriacus 1436'da ziyaret ettiğinde 21 sütun hâlâ ayaktaydı. Ayakta kalanlardan birinin üzerindeki bir yazıt, başka bir sütunun 27 Nisan 1759'da, Osmanlı valisinin Monastiraki'de yaptırdığı cami için mermerini sıvaya dönüştürmek amacıyla onu barutla havaya uçurmasıyla yıkıldığını kaydeder.

Ziyaretçiler sütunları, kazıcıların boyunca imparatorun heykellerine ait kaideler bulduğu Hadrianus çevre duvarının sınırları içinde görür. Celladan ya da büyük heykelinden hiçbir şey kalmamıştır. Hadrianus Takı hâlâ çevre duvarının kuzeybatı köşesinde durur; kuzeyde ise Kronion olduğu düşünülen küçük bir Roma tapınağının ve Apollon Delphinios kutsal alanıyla ilişkilendirilen Klasik dönem bir tapınağın temelleri yer alır.