Beş nefi eski caminin harim planını izler, revaklı avlusu da eski avlunun bir bölümünü kaplar. Papa II. Urbanus 1088'de onu primas katedrali olarak tanıdı ve İber Yarımadası'ndaki öteki piskoposluk merkezlerinin üzerine yerleştirdi; katedral kendini bir ulusun inancının, tarihinin ve sanatının en eksiksiz özeti olarak tanıtıyor.
Bourges Katedrali örnek alınarak Toledo yakınlarındaki Olihuelas taş ocaklarından çıkarılan beyaz kireçtaşıyla yapılan kilise 120 metre uzunluğunda, 59 metre genişliğinde ve 44,5 metre yüksekliğindedir; bir transepti ve çift ambulatuvarı vardır. Kutsal bölümde, altta dilimli kemerleri, üstte birbirine geçen kemerleri olan Mudéjar triforyumlar günümüze ulaşmıştır. 92 m yüksekliğindeki tek kule ana cephenin solunda durur: Kare planlı alt katlarını Alvar Martínez, sekizgen tepesini Hanequin de Bruselas yaptı; kule, papalık tacı gibi üç taç taşıyan bir sivri külahla son bulur. Sağ tarafa da eşi olan bir kule planlanmıştı, ama oradaki zemin bir yeraltı deresinin üzerindeydi ve onun yerine Mozarap Şapeli yapıldı.
Ana cephenin üç kapısı vardır. 1418'de başlanan ortadaki Puerta del Perdón yalnızca özel günlerde ve yeni bir başpiskoposun gelişinde açılır; timpanonunda Meryem'in Aziz İldefonsus'a bir kazula verişi görülür, bu sahne içeride defalarca tekrarlanır. Kuzey yakada 14. yüzyılda başlanan Saat Portali, İsa'nın hayatını, katedralin en eski vitraylarını barındıran 13. yüzyıldan kalma bir gül pencerenin altında dört sıra oymayla anlatır. 1460 ile 1466 arasında Brükselli Hanequin, oğlu Enrique de Egas Cueman ve aralarında Juan Alemán'ın da bulunduğu Flaman heykeltıraşların yaptığı Aslanlar Portali, adını kapısının sütunlarındaki aslanlardan alır.
İçeride ana şapele, Kardinal Cisneros'un ısmarladığı ve 1497 ile 1504 arasında yapılan, beş pano genişliğinde ve beş kat yüksekliğinde, tepesinde Çarmıha Geriliş bulunan yüksek bir geç Gotik sunak arkalığı hâkimdir; çevresinde VII. Alfonso, III. Sancho ve IV. Sancho'nun mezarları ile Kardinal Mendoza'nın Rönesans lahdi yer alır. Ana sunağın arkasında, ambulatuvarda, Narciso Tomé ile dört oğlunun 1729-1732'de mermer, bronz, alçı ve boyayla yaptığı Barok eser El Transparente bulunur: Duvarın yükseğine açılmış bir tavan penceresi ve sunak arkalığının arkasındaki bir açıklık, güneş ışığının tabernakulumun üzerine düşmesini sağlar. Koro Berruguete ile Vigarny'nin eseridir; ışık, 14. ile 16. yüzyıllar arasında yapılmış 750'den fazla vitray pencereden içeri girer.
Luca Giordano'nun boyadığı bir tonozun altındaki takdis odası bir resim galerisi işlevi görür: El Greco'nun buradaki on beş resmi arasında sunaktaki El Expolio da vardır; yakınında Goya, Tiziano, Velázquez, Caravaggio ve van Dyck'ın eserleri asılıdır. Hazine bölümü, 1517 ile 1524 arasında Gotik bir tapınak biçiminde, 260 heykelcikle yapılmış, on fitten yüksek bir monstrans olan Enrique de Arfe'nin Custodia'sını saklar; Custodia 1595'ten beri Corpus Christi alayında sokaklarda taşınır. El Greco'nun oğlu Jorge Manuel Theotocópuli'nin tasarladığı bir kubbenin altındaki Mozarap Şapeli'nde hâlâ İspanyol-Mozarap Ritine göre ayin yapılır; 1389'da başlanan revaklı avluya açılan Aziz Blasius Şapeli de Floransalı ressamlara atfedilen freskleri korur.




