Zirvenin güneyinde, moloz, çıplak kaya ve yer yer çimenlik alanlardan oluşan yüksek bir kireçtaşı platosu olan Zugspitzplatt uzanıyor; dağın kuzey eteğinde ise Eibsee gölü var. Ziyaretçiler zirveye dişli tren ve teleferikle ya da birkaç uzun dağ rotasından biriyle yürüyerek ulaşabilir.

Dağın bir zamanlar üç zirvesi vardı. Yalnızca tamamen Almanya'da kalan doğu zirvesi özgün biçimini koruyor: Orta zirve 1930'da bir teleferik istasyonuna yer açmak için ortadan kalktı, batı zirvesi ise 1938'de hiç yapılmayan bir uçuş kontrol odası için havaya uçuruldu. Yaldızlı zirve haçı doğu zirvesinde duruyor; ilki 1851'de rahip Christoph Ott'un girişimiyle yukarı taşınmıştı. Eski haç yıldırımdan ve askerlerin atış talimlerinden zarar görünce, onun aslına sadık bir kopyası olan bugünkü haç helikopterle getirildi. Kayıtlara geçen ilk tırmanışı 27 Ağustos 1820'de Teğmen Josef Naus önderliğindeki bir ölçüm ekibi yaptı; ancak 1770 tarihli bir harita, yöre halkının zirveye on yıllar önce ulaşmış olabileceğini düşündürüyor. Ad büyük olasılıkla, yamaçlarından aşağı inen çığ yolları Zugbahnen'den geliyor.

Zirve yapılarla dolu. 1897'de tamamlanan bir Alman Alp Kulübü kulübesi olan Münchner Haus batı zirvesinin hemen altında duruyor; burada bir meteoroloji istasyonu yüz yılı aşkın süredir veri topluyor. Dağda 1931/32 kışından beri bir postane çalışıyor; bugün Sonnalpin restoranında bulunuyor ve kendi adresi var: 82475 Zugspitze. Zugspitzplatt'taki Schneefernerhaus 1930'da dişli tren için yapıldı, ertesi yıl bir otel eklendi; 1990'ların sonundan beri bir çevre araştırma istasyonu. Kışın platonun pistlerine dokuz kayak lifti hizmet veriyor.

Çevredeki kayalıklarda dağ keçileri yaşıyor, masifin güney yanında dağ sıçanları bulunuyor, zirvede de Alp kargaları toplanıyor. Dağda edelvays ve centiyanalar çiçek açıyor; Zugspitzplatt'ta 16. yüzyıldan beri koyun otlatılıyor. Masifte iki buzul ayakta kalmış: platodaki Kuzey Schneeferner ve Jübile Sırtı'nın altındaki bir buzyalağında Höllentalferner.

Yürüyüşçüler için klasik tırmanış, ilk tırmanıcıların Reintal vadisinden geçen rotasını izliyor; normal rotaların en kolayı ama aynı zamanda en uzunu olan bu rota sekiz ila on saat sürüyor. Höllental'den geçen rota daha zor: Krampon gerektiren bir buzul geçişi ve sabit demir merdiven ve basamaklarla bir klettersteig (via ferrata) bölümü içeriyor, yedi ila sekiz saat sürüyor. Avusturya'daki Ehrwald'dan üçüncü bir rota Avusturya Buzul Çanağı'ndan geçerek tırmanıyor. Yaklaşık sekiz kilometre uzunluğundaki Jübile Sırtı (Jubiläumsgrat), Zugspitze'yi Alpspitze ve Hochblassen'e bağlıyor ve korumasız tırmanış bölümleri içeriyor. Garmisch-Partenkirchen'den yaklaşık 2.200 metrelik irtifa kazancıyla yürüyerek yapılan her tırmanış ciddi bir dağcılık girişimi.

Nasıl gidilir

Alman tarafından, bir dişli tren olan Bavyera Zugspitze Demiryolu dağın kuzey yamacının içinden Zugspitzplatt'a tırmanıyor; oradan Zugspitze Buzul Teleferiği zirveye devam ediyor. Eibsee Teleferiği ise Eibsee gölünden zirveye çıkıyor. Avusturya'dan, Tirol Zugspitze Teleferiği batı yamacından zirveye çıkıyor.

Yürüyerek, Reintal rotası Garmisch-Partenkirchen'deki kayak stadyumundan başlıyor ve Partnachklamm boğazından geçiyor; Höllental rotası ise Hammersbach'tan başlayıp Höllentalklamm'dan geçiyor. Yol üzerindeki dağ kulübeleri arasında Reintal rotasında Reintalanger Kulübesi ile Knorr Kulübesi, Höllental'de ise Höllentalanger Kulübesi var.