Linderhof, sarayları arasında tamamlanan tek saraydı ve kral 1876'dan itibaren zamanının büyük kısmını burada geçirdi. Adın bahçedeki yaşlı ıhlamur ağacıyla ilgisi yoktur: Ad, yüzyıllar boyunca burada duran Hof'u, yani çiftliği işleten Linder ailesinden gelir. Linderhof 2025'ten beri Neuschwanstein, Herrenchiemsee ve Schachen'deki Kral Evi ile birlikte Ludwig'in kraliyet saraylarını kapsayan UNESCO Dünya Mirası alanının parçasıdır.

Ludwig, Königshäuschen adlı köşkü 1864'te kral olunca miras aldı; 1869'da genişletmeye başladı, 1874'te ise köşkü söktürüp parkın başka bir yerinde yeniden kurdurdu. Bu sırada kalan kanada yeni odalar ve bir merdiven eklendi, ahşap dış yüzü taşla kaplandı. Örnek aldığı Versay ve XIV. Louis'nin mutlak monarşisiydi; Louis'nin güneş amblemi odaların her yerinde görülür. Ancak üslup XV. Louis dönemi Rokokosunu izler, ölçek ise Petit Trianon'a daha yakındır. Merdiven, Versay'daki Elçiler Merdiveni'nin küçültülmüş bir hâlidir; yatak odası da bir Fransız kraliyet sarayında olduğu gibi en büyük odadır, ama gündüz uyuyup gece uyanık kalan bir krala uygun olarak kuzeye bakar.

Saray yalnızca rehberli turla gezilebilir. Odalar arasında, Ludwig'in gece boyunca oturup kitap okuduğu Aynalı Salon karşılıklı aynalarla sonsuz bir yol yanılsaması yaratır; Kabul Odası ise birini kabul etmekten çok kralın yeni yapılar planladığı bir çalışma odası işlevi gördü. Yemek odasında, bir kaldırma platformuyla alttaki mutfağa inen ve bir sonraki yemekle kurulmuş olarak geri çıkan bir masa vardır; böylece kral odada hizmetkâr olmadan yemek yiyebiliyordu. 108 mumluk cam bir avizeyle aydınlanan yatak odası 1884'ten itibaren yeniden yapıldı ve Ludwig iki yıl sonra öldüğünde hâlâ bitmemişti.

Saray bahçeleri müdürü Carl von Effner'in düzenlediği bahçeler, düzenli terasları çevredeki dağlara uzanan yaklaşık 50 hektarlık bir peyzaj parkıyla birleştirir. Sarayın kuzeyinde otuz mermer basamaklı bir çağlayan Neptün fıskiyesinden bir müzik köşküne tırmanır; güneyde teraslar, bir Venüs heykelini barındıran küçük yuvarlak bir tapınağa çıkar. 300 yaşında olduğu söylenen bir ıhlamur, simetriyi bozmasına rağmen düzenli bahçede bırakıldı; Ludwig dallarının arasında oturmayı severdi.

Parkın dört bir yanına Wagner'in operalarını ve Doğu'yu canlandıran yapılar serpiştirilmiştir. 1875 ile 1877 arasında sahne tasarımcısı August Dirigl yönetiminde yapılan Venüs Mağarası, demir iskelet ve çimentodan sarkıtlarla oluşturulmuş yapay bir mağaradır; bir göl, deniz kabuğu biçiminde bir kayık ve August von Heckel'in bir tablosuyla Tannhäuser'in birinci perdesini canlandırır. 1878'de Johann Sigmund Schuckert, mağaranın değişen renklerle aydınlatılabilmesi için 24 dinamo kurdu. Yakında, Die Walküre'den 1990'da yeniden yapılan Hunding'in Kulübesi ve Parsifal'den 1999/2000'de yeniden inşa edilen Gurnemanz İnziva Evi durur. Mağribi Köşk'ü Karl von Diebitsch 1867 Paris sergisi için tasarladı; köşkte Ludwig'in tavus kuşlu tahtı bulunur. 1873 Viyana sergisi için yapılan Fas Evi ise kralın ölümünden sonra satıldı, 1980'de geri alındı ve 1998'den beri parkta duruyor.

Park yapıları, eğimi yüzde 20'ye varan, çoğu zaman dik yollar üzerinde dağınık hâlde yer alır; Venüs Mağarası saraydan 50 m daha yüksektedir. Bu yüzden ziyaretçilerin yapılar arasında biraz tırmanmayı hesaba katması gerekir.