Vadi boyunca Collagua ve Cabana halklarının köyleri sıralanıyor; çoğu sömürge kasabası olarak kurulmuş bu köylerin toplulukları atalardan kalma gelenekleri, zanaatları ve Peru'nun kültürel mirasının parçası sayılan Chivay'in Wititi'si gibi şenlikleri sürdürüyor.

İnkalardan önce vadiyi Keçuvaca konuşan Cabanalar ile Titicaca Gölü bölgesinden gelen, Aymaraca konuşan Collagualar paylaşıyordu; İnkalar büyük olasılıkla MS 1320 dolayında geldi ve denetimi savaşla değil evliliklerle ele geçirdi. 1570'lerde genel vali Francisco de Toledo dağınık nüfusu planlı yerleşimlere zorla yerleştirdi; bunlar bugün de başlıca kasabalar. Fransiskenler vadinin ilk şapelini 1565'te, ilk kilisesini 1569'da yaptı; kiliselerde kayda değer dinî sanat eserleri bulunuyor. Yüksek yarlarda, soluk kırmızı izler Collaguaların ölüleri için oyup boyadığı mezarların yerini hâlâ gösteriyor.

En büyük kasaba olan Chivay vadinin ortasında yer alıyor ve La Calera kaplıcalarına sahip; kasabanın yukarısında arazi alpaka ve lamaların otladığı meralara dönüşürken aşağısında teraslar yamaçları kilometrelerce kaplıyor. Chivay'den Cabanaconde'ye uzanan yaklaşık 56 kilometre boyunca küçük köyler dizili; daha ötede, Huambo dolaylarında nehir 1.066 metreye iniyor. Cabanaconde yakınlarında kanyon tabanında birkaç tatil tesisinin bulunduğu bir vaha var; güneydoğuda da 6.288 metre yüksekliğindeki karlı, sönmüş Ampato yanardağı yükseliyor.

En sevilen manzaralardan biri, kanyon duvarlarının önünden süzülen And kondorlarını yakından görmek; Cruz del Condor seyir noktasından kanyon tabanına 1.200 metre aşağıya bakılıyor. Vadi dev sinekkuşuna, And kazına, Şili flamingosuna, vizkaşaya ve vikunyaya da ev sahipliği yapıyor. Vadideki mağaralarda av sahnelerini, lamaları, tilkileri ve güneşi gösteren, 7.000 yıldan eski resimler ve oymalar var; Callalli'nin yukarısındaki Mollepunko Mağaraları'nda alpaka güdülmesini anlatan kaya sanatı bulunuyor. Tuti'den günübirlik bir gezi, Mismi'nin eriyen karlarının kayadan fışkırdığı ve Amazon'un en uzak kaynağı olan 5.120 metredeki bir pınara ulaşıyor; Hualca Hualca'daki Infiernillo Gayzeri'ne yürüyerek, at sırtında ya da dağ bisikletiyle gidilebiliyor. Bazı aileler misafirleri casas vivenciales denen evlerde ağırlayıp gündelik yaşamlarını onlarla paylaşıyor.