Chullpa denen bu kuleler ölüleri toprağın altında değil üstünde barındırıyor; onları, büyük olasılıkla Puquina dili konuşan ve 15. yüzyılda İnka İmparatorluğu'nun fethettiği bir halk olan Qullalar bıraktı. Her kule, büyük olasılıkla soylu sınıftan bütün bir aile grubunu barındırıyordu.
Mezarlar geniş aileler için yapılmıştı. Bedenler bilinçli olarak mumyalanmadı, ama mühürlü odaların kuru havası onları yüzyıllarca korudu; çoğu cenin pozisyonunda sarılıydı. Her kulenin tek açıklığı, Güneş'in her sabah Toprak Ana'dan yeniden doğduğuna inanılan doğuya bakıyor. Bazı taşlarda hayvan figürleri oyulu; birçok kulede de sonradan İnka taş bloklarıyla kaplanmış İnka öncesi işçilik görülüyor.
Chullpalar Altiplano'nun her yerinde görülüyor ve bu türden toprak üstü gömü en azından Tiwanaku dönemine uzanıyor, ama Sillustani'deki grup alışılmadık ölçüde iyi korunmuş. Kulelerden birine hâlâ büyük bir rampa dayalı duruyor; bu, taşların duvarların üzerine nasıl çekildiğini gösteriyor; hiç bitirilmemiş bir chullpaya çıkan bir rampanın üzerinde de birkaç büyük blok yatıyor. Mezar soyguncuları birçok mezarı dinamitle patlatarak açtı. Bazı kuleler restore edildi; bunlardan biri, ekibi taşları ahşap rampalar ve manivelalarla yerine oturtan arkeolog Eduardo Arizaca Medina'nın yönettiği 2005 projesiydi.




