Göl, en dar yerinde yalnızca 800 metre genişliğindeki Tiquina Boğazı'yla birbirine bağlanan iki havzadan oluşuyor: 284 metre derinliğe ulaşan büyük Lago Grande ve sığ Wiñaymarka. Gölü beş ana nehir ve 20'den fazla dere besliyor; 41 adasından bazıları yoğun nüfuslu. İnkalar için kutsal, efsanevi bir göldü ve hac yeriydi.
Peru tarafındaki en bilinen görülecek yer Uros adaları: Uros halkının sığ sularda yetişen, suda yüzen bir saz olan totoranın katmanlarından yaptığı ve üzerine tekrar tekrar taze saz ekleyerek beslediği küçük yüzen platformlar. Pek çoğu 15'e 15 metre kadardır, altın rengindedir; her birinde geniş bir aile için sazdan yapılmış birkaç damlı ev, bazılarında da sazdan gözetleme kuleleri var. Efsaneye göre Urular Amazon'dan gelmiş ve karadaki düşmanca komşularından kaçmak için taşınabilir adalar yapmışlar. 1986'daki büyük bir fırtınanın ardından pek çoğu adalarını kıyıya daha yakın yeniden kurdu; adalar bugün gölün batı köşesinde, Puno yakınlarında toplanıyor; Urolar ziyaretçileri motorlu teknelerle adalara taşıyor ve el sanatları satıyor.
Daha açıkta, Taquile uzun, dar ve tepelik bir ada; ana köyü 3.950 metrede bulunuyor, zirvesinde İnka öncesi kalıntılar, yamaçlarında teraslı tarlalar var ve karşıda Bolivya dağlarını görüyor. Sömürge döneminde ve 20. yüzyıla kadar hapishane olarak kullanılan ada 1970'te Taquile halkının mülkü oldu. Dokumaları ünlüdür: UNESCO, “Taquile ve Dokuma Sanatı”nı insanlığın sözlü ve somut olmayan mirasının başyapıtları arasına aldı; burada örgüyü yalnızca erkekler, sekiz yaşından itibaren yapıyor, kadınlar ise eğirip dokuyor. Adalılar turizmi kendileri yürütüyor; ev konaklaması, ulaşım ve restoranları işletiyor ve topluluk yaşamını eski İnka kuralı olan hırsızlık, yalan ve tembellik yasağı (ama sua, ama llulla, ama qhilla) çevresinde düzenliyor.
Keçuva konuşanların yaşadığı Amantani, uzun taş duvarlarla bölünmüş teraslı buğday ve patates tarlalarıyla kaplı yamaçların üzerinde, her birinin tepesinde eski kalıntılar bulunan Pachatata ve Pachamama adlı iki zirveye yükseliyor. Adada araba ve otel yok; bazı aileler misafirleri geceyi geçirmek üzere evlerine alıp onlara yemek pişiriyor. Bolivya tarafında, İnka dininin güneş tanrısının doğumunu yerleştirdiği Isla del Sol'da aralarında Kutsal Kaya ve Chinkana labirentinin de bulunduğu 180'den fazla kalıntı var; yakındaki Isla de la Luna'da ise bir Tiwanaku tapınağının üzerine yükseltilmiş bir İnka yapısı bulunuyor.
Gölün buharlı gemilerle de uzun bir geçmişi var; hepsi Birleşik Krallık'ta cıvatalı parçalardan oluşan setler hâlinde yapılıp kıyıda yeniden birleştirildi. 1870'te suya indirilen Yavari ile Yapura, Peru Deniz Kuvvetleri için yük ve yolcu taşımak ve gambot olarak hizmet vermek üzere tasarlandı; 1893'te suya indirilen Coya 2001'de yüzen bir restorana dönüştürüldü; parçaları demiryoluyla Puno'ya çıkarılan çok daha büyük Ollanta ise 1931'de suya indirildi.
Nasıl gidilir
Puno, gölün Peru'daki ana limanı; Uros adaları gölün batı köşesinde, hemen yakında. Taquile, Puno'nun 45 kilometre doğusunda. Bolivya tarafında Copacabana ile Isla del Sol arasında düzenli tekne seferleri var. Bir tren feribotu da PeruRail'in Puno'daki hattını Guaqui'deki Bolivya demiryoluna bağlıyor.




