Oturdukları kaidelerle birlikte her biri 18 metreye ulaşır ve tahminen 720 ton ağırlığındadır; aralarında yaklaşık 15 metre mesafe vardır. Bir zamanlar, kralın yaşayan bir tanrı olarak saygı gördüğü Amenhotep'in devasa ölü tapınağının girişini koruyorlardı; taşkınlar, depremler ve taşlarını alan sonraki inşaatçılar tapınaktan iki kolos dışında pek az şey bıraktı.
Heykeller, Kahire yakınlarındaki el-Cebel el-Ahmer'de çıkarılan kuvarsit kumtaşından yontulmuş ve karadan 675 kilometre çekilerek Teb'e getirilmiştir. İkisi de ağır biçimde aşınmıştır; belden yukarıdaki hatları neredeyse kaybolmuştur. Kralın bacaklarının yanında, tahtın ön yüzüne eşi Tiye'nin ve annesi Mutemwiya'nın daha küçük figürleri oyulmuştur; yan panolar ise Nil tanrısı Hapi'yi gösterir. Güneydeki heykel tek bir taş bloktur; kuzeydeki ise alt yarısından çatlaktır ve belden yukarısı, MÖ 27'deki bir depremin onu parçalamasının ardından Roma döneminde eklenen, farklı bir kumtaşından 5 sıra ile yeniden örülmüştür. Yerel gelenek bu onarımı imparator Septimius Severus'a atfeder.
Memnon adı, kuzeydeki heykelin tuhaf sesinden gelir. Depremden sonra kırık heykelin gün doğumundan bir iki saat içinde şarkı söylediği söylenirdi; Strabon bu sesi bir darbeye, Pausanias ise kopan bir lir teline benzetmişti. Ziyaretçiler sesi Truva Savaşı kahramanı ve şafak tanrıçası Eos'un oğlu Memnon ile ilişkilendirdi. Şarkı, aralarında imparatorların da bulunduğu gezginleri Roma dünyasının dört bir yanından çekti; ta ki büyük olasılıkla üst sıralar ağırlık ekleyince susana kadar. Nedeni doğal idiyse, en muhtemel açıklama gözenekli taşın içindeki çiyi kurutan ısınan havaydı.
Bu ziyaretçiler iz bıraktı: Heykellerin üzerini MS 20 ile 250 arasına tarihlenen, Yunanca ve Latince 107 yazıt kaplar; bunların çoğu yazanın sesi duyup duymadığını bildirir. Aralarında, Kasım 130'da Hadrianus ve imparatoriçe Vibia Sabina ile birlikte gelen Julia Balbilla'nın şiirleri de vardır. Kolosların arkasında, Hourig Sourouzian önderliğindeki kazılar tapınağın her birinin önünde dev heykeller bulunan üç pilona ve en uç kısmında peristilli bir avluya sahip olduğunu gösterdi.




