Vadinin iki kolu vardır: kraliyet mezarlarının çoğunu barındıran Doğu Vadisi ve Maymunlar Vadisi de denen daha sakin Batı Vadisi. Üzerinde, eski Mısırlıların “Zirve” dediği piramit biçimli el-Kurn tepesi yükselir; vadinin ıssız konumu mezarların korunmasını kolaylaştırıyordu. Teb Nekropolü'nün geri kalanıyla birlikte vadi 1979'da UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne girdi.

Çıplak bir çukur olan KV54'ten, II. Ramses'in oğulları için genişlettiği 120'den fazla odalı KV5'e kadar 65 kadar mezar ve oda biliniyor. Bunlardan yalnızca yirmi kadarında krallar yatıyordu; diğerleri kraliçelere, prenslere ve gözde soylulara aitti. Mezarlar “Kings' Valley” (Krallar Vadisi) için KV ön ekiyle numaralandırılır; bu sistem 1827'de John Gardner Wilkinson'ın o sırada açık olan 21 girişin üzerine numaralar boyamasıyla başladı. Mezarları oyan ve boyayan işçiler, burası ile Kraliçeler Vadisi arasındaki küçük bir vadide bulunan Deir el-Medine köyünde yaşıyordu.

Tipik bir kraliyet mezarı, tepenin içine sürülmüş, bir ya da daha fazla salondan geçerek mezar odasına inen uzun, eğimli bir koridordur; belki de güneş tanrısının yeraltı dünyasına inişini yansıtır. İlk mezarlar en az bir kez dik açıyla keskin biçimde döner; sonrakiler daha düz ve daha az eğimlidir. Duvarlar, güneşi gecenin on iki saati boyunca izleyen dinî metinler ve resimlerle kaplıdır: erken mezarlarda Amduat, Horemheb'in saltanatından itibaren Kapılar Kitabı, daha sonra da Mağaralar Kitabı ve Yeryüzü Kitabı; I. Seti'den itibaren mezar odalarının tavanlarına gece göğü boyanmıştır.

En bilinen mezarlar arasında Howard Carter'ın 4 Kasım 1922'de bulduğu KV62 vardır: Tutankamon'un mezarı, soyguncular girmiş olsa da büyük ölçüde bozulmadan bulunan ilk kraliyet mezarı. Belzoni'nin 1817'de bulduğu, zengin oymalar ve resimlerle süslü I. Seti'nin KV17'si sık sık vadinin en güzeli sayılır. Arpçının Mezarı da denen III. Ramses'in KV11'i, vadinin ortasında, merkezî dinlenme alanına yakın büyük bir mezardır; V. Ramses ve VI. Ramses'in paylaştığı KV9 ise gömme kabartmalarla kaplıdır ve Yunan, Romalı ve Kıpti ziyaretçilerin bıraktığı binden fazla duvar yazısı barındırır. I. Ramses'in kısa mezarı KV16 canlı renklerini ve kralın lahdini korur; Merneptah'ınki ise kayanın içine 160 metre uzanır.

Neredeyse her mezar antik çağda soyuldu; papirüsler Yirminci Hanedan'ın sonlarında mezar soyguncularının yargılanmasını anlatır. Ölü kralları korumak için Amon rahipleri sonradan pek çok mezarı boşalttı ve mumyaları gizli saklama yerlerinde topladı; bunların başında, Hatşepsut tapınağının üzerindeki yarlarda Deir el-Bahri yakınlarındaki ve en az kırk kraliyet mumyasının bulunduğu saklama yeri gelir. Ziyaretçiler Roma döneminde bile geliyordu; bıraktıkları duvar yazıları hâlâ birkaç mezarın duvarlarında durur.