Mısırlılar burayı Ipet-isut, yani “Yerlerin En Seçkini” diye adlandırırdı. İnşaat Orta Krallık'ta I. Senusret döneminde başladı ve Ptolemaioslar dönemine kadar sürdü; otuz kadar firavun buraya eklemeler yaptı, alanın bu kadar büyük ve çeşitli olmasının nedeni budur. Ayakta duranların çoğu Yeni Krallık dönemindendir. Antik Teb'in bir parçası olarak 1979'da UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı.

Karnak'ın kalbi ve ziyaretçilerin çoğunun bu adla kastettiği kısım, dört ana bölümün en büyüğü olan Amon-Ra Mabedi'dir. Mabede, Otuzuncu Hanedan'dan I. Nektanebo'nun devasa çevre duvarlarıyla birlikte yaptırdığı, 113 m uzunluğunda ve 43 m yüksekliğindeki Birinci Pilon'dan girilirdi; bu, planda yapılan son büyük değişiklikti. Sütunlar dahil kumtaşı, 161 km güneydeki Cebel Silsile'den nehir yoluyla getirildi. Dev heykelleri arasında 10,5 metre yüksekliğinde bir I. Pinedjem figürü bulunur; alanın içinde bir açık hava müzesi de yer alır.

Pilonun ötesinde, 16 sıra hâlinde dizilmiş 134 sütunla dolu, 5.000 metrekarelik Büyük Hipostil Salon uzanır. Sütunların çoğu 10 metre yüksekliğindedir, ama diğer 12'si 21 metreye ulaşır ve kalınlıkları 3 metreyi aşar; tepelerindeki taş kirişlerin her biri 70 ton kadar ağırlığındadır. Buradaki yapıların çoğunu On Dokuzuncu Hanedan'da I. Seti ve II. Ramses yaptırdı; sütun başlıkları, bazıları açık bazıları kapalı papirüs bitkileri biçiminde oyulmuştur. Kenarda kalmış bir köşedeki bitmemiş bir sütun, son oymaların ancak sütun tamburları yerine konduktan sonra yapıldığını gösterir.

Mabedin daha derinlerinde, Dördüncü ve Beşinci pilonlar arasındaki I. Thutmose çevre alanı, tapınağın yapıldığı yerde hâlâ ayakta duran en eski bölümüdür. Hatşepsut tapınağın girişine ikiz dikilitaşlar diktirdi; biri hâlâ ayakta, eşi ise devrilmiş ve kırık hâlde yatıyor. Mabetteki bir başka dikilitaş 29 metre yüksekliğinde ve 328 ton ağırlığındadır. III. Thutmose'un Bayram Salonu, tapınaklar 4. yüzyılda kapatıldıktan sonra kiliseye dönüştürüldü; içinde boyalı azizler ve Kıpti yazıtlar hâlâ seçilebilir. Mabedin Kutsal Gölü de yakındadır.

Amon-Ra mabedinin güneyinde, ana tanrıça ve Amon'un eşi Mut'un mabedi yer alır; daha küçük tapınakları ve kendine ait hilal biçimli bir kutsal gölü vardır. Kazıcılar onun tapınağının avlusundan siyah granitten altı yüz heykel çıkardı. Savaş tanrısı Montu'nun daha küçük mabedi kuzeydedir; ana yapı topluluğunun doğusunda ise bir zamanlar IV. Amenhotep'in (Ahenaton) bir tapınağı vardı, ölümünden sonra öylesine yıkıldı ki planı bilinmiyor. Merneptah'ın Deniz Kavimleri'ne karşı zaferlerini kaydettiği Saklama Avlusu'ndan (Cachette Court), bir zamanlar sfenkslerle çevrili bir tören yolu güneye, Luksor Tapınağı'na uzanırdı.