Çalışmalar 118'in sonunda ya da 119'un başında başladı; villa, Hadrianus seyahatteyken büyük ölçüde genişletildi ve böylece 130 dolaylarında tamamlanmış binalara dönebildi. Kavisli, beton tonozlu salonları daha sonra Borromini'ye ilham verdi; UNESCO alanı 1999'da Dünya Mirası listesine aldı.
Hadrianus villanın bölümlerine imparatorluğun ünlü yerlerinin adlarını verdi; aralarında Lykeion, Akademi ve Hades var. Bazı yapılar da onun gördüğü manzaraları yeniden yaratmaya çalışıyor. Adını bir Mısır kentinden ve ona akan Nil kolundan alan Canopus, açık hava yemek sedirini barındıran kubbeli bir eksedrayla biten uzun bir yansıma havuzu; heykelleri arasında Erekhtheion'un karyatidlerinin kopyaları ve bir timsah vardı. Atina'daki Stoa Poikile'den esinlenen Poecile, 232 x 97 m boyutlarında bir havuzu olan dev, yükseltilmiş bir bahçe; 9 m'lik orta duvarı ayakta kaldı, çevresindeki çift revak da 430 m'lik üstü kapalı bir yürüyüş yolu sağlıyordu.
Deniz Tiyatrosu denen yapı aslında bir tiyatro değil; dairesel bir hendek ve İon sütunlu bir revakla çevrili, 25 m çapında yapay bir ada üzerindeki küçük bir ev. İlk yapılar arasında 118'de başlanan evin kendi atriumu, kütüphanesi, yemek odası ve küçük hamamları vardı; eve iki ahşap asma köprüyle ulaşılıyordu. Yakındaki yüksek Filozoflar Salonu'nda büyük olasılıkla yedi bilgenin heykelleri için yedi nişli bir apsis bulunuyor; salon kırmızı porfirle kaplıydı. Güneyde ve batıda, dört kata kadar üst üste dizilmiş "100 oda" anlamındaki Cento Camerelle, Poecile terasını taşıyor ve büyük olasılıkla hizmetkârları ya da muhafızları barındırıyordu.
Villanın en zengin bölümlerinden Piazza d'Oro, ortasında bir kanal bulunan büyük, peristilli bir bahçe; içine "şemsiye" kubbenin altındaki bir giriş holünden giriliyor. Öbür ucunda, içbükey ve dışbükey duvarlı odalar, bir zamanlar yedi nişten suyun döküldüğü bir nymphaeum'u çerçeveliyor. Kış Sarayı, 28 m'lik bir havuzu çevreleyen 40 sütunlu bir avlunun çevresinde, yerden ısıtmalı üç kat hâlinde yükseliyor. Hadrianus'un kendi hamamları arasında, ortası açık kasetli bir kubbenin altında hem güneşle hem de hipokaustla ısınan bir oda olan Heliocaminus var.
Hadrianus'tan sonra gelen imparatorlar villayı zaman zaman kullandı, Diocletianus da onu restore etti; ama 4. yüzyıldan itibaren heykelleri ve mermerleri taşındı. 16. yüzyılda Kardinal II. Ippolito d'Este de geriye kalanların büyük kısmını yakındaki Villa d'Este'sini süslemek için söktü. Villadan çıkan eserler uzak müzelere dağıldı: Versailles Diana'sı Louvre'da, Osiris-Antinous heykeli Vatikan Müzesi'nde, Güvercinli Havuz mozaiği de Capitolini Müzeleri'nde. Alanın büyük bölümü hiç kazılmadı.




