İnşasına dair yazılı bir kayıt günümüze ulaşmadı; ancak süslemeleri arasında bulunan oyma bir gladyatör miğferinin üslubu, yapının Kolezyum'dan önce, MS 30 dolaylarında tamamlandığına işaret ediyor. İyi durumunu büyük ölçüde şehrin 16. yüzyılda başlattığı restorasyon çalışmalarına borçlu.

Yapı Roma şehir surlarının hemen dışında yükseldi; 265'te İmparator Gallienus, onu da içine alacak yeni bir sur parçasıyla savunmaları genişletti. 312'de, Konstantin ile Maxentius arasındaki savaş sırasında amfitiyatro kuşatılan savunuculara burç işlevi gördü; Konstantin Takı'ndaki oymalı bir pano kuşatma altındaki Verona'yı gösteriyor. Büyük Theodorik döneminde dış halkanın büyük bölümü taşı için yıkıldı; seller ve 3 Ocak 1117 depremi daha fazla hasara yol açtı. Orta Çağ'da kemeraltlarında insanlar yaşıyor ve buralar kiraya veriliyordu, iç cavea ise kapalı tutuluyordu; 1278'de içeride 200'e yakın Katar heretik kazıkta yakıldı.

Özgün anıtsal cephe, Valpolicella'dan getirilen kırmızı amonitli kireçtaşından üç sıra kemerden oluşan bir dış halkaydı; blokları harçsız üst üste konmuş ve kaba bırakılmıştı. Bundan yalnızca bir parça hâlâ ayakta: Ala, yani "kanat", dört kemer genişliğinde bir bölüm; Toskan başlıklarının üzerinde LXIV'ten LXVII'ye kadar giriş numaraları oyulmuş. Orta Çağ efsanesine göre yapıyı Şeytan bir gecede yükseltmiş, sabah okunan Ave Maria'yla kaçmış ve Ala'yı yarım bırakmış. Ziyaretçilerin bugün dış duvar olarak gördüğü kısım, aslında çevresinde 72 numaralı kemer uzanan iç cepheydi.

İçeride oval arena zemini tam 250'ye 150 Roma ayağı ölçüsünde; yapının tamamı ise 152,43'e 123,23 metreye ulaşıyor. Oturma yerlerini üç eş merkezli galeri taşıyor; vomitoria denen 64 merdiven bunların içinden basamaklara çıkıyor. En görkemli giriş batıya, Porta Borsari'ye bakıyor ve orta tonozu diğerlerinin iki katı yüksekliğinde; oyunları açan alay da büyük olasılıkla batı bölümünden giriyordu. Arenanın altında ne işe yaradığı bilinmeyen bir yeraltı odası var. Kazılarda çıkarılan heykeller bugün şehrin Roma Tiyatrosu'ndaki Arkeoloji Müzesi'nde.

Yüzyıllar boyunca Arena mızrak dövüşlerine, oyunlara, boğa avlarına ve sirk gösterilerine ev sahipliği yaptı; Goethe Eylül 1786'da arenaya hayran kaldı, Napolyon 1805'te burada bir boğa avı izledi. İlk opera sezonu 1856'da sahnelendi; 1913'teki bir Aida temsili yaz festivalini başlattı. Yaz temsilleri için kapasite 22.000 olarak veriliyor; sahne oturma yerlerinin yaklaşık üçte birini kaplıyor. Roma döneminde büyük olasılıkla 30.000 civarında seyirci alıyordu. Festival sezonu dışında amfitiyatro konserler için kullanılıyor.