Parkın kayın ormanları 2017'de, Karpatlar'ın ve Avrupa'nın başka bölgelerinin yaşlı ve el değmemiş kayın ormanlarını bir araya getiren bir UNESCO Dünya Mirası alanına katıldı; bu ormanlar, Avrupa'daki ormanların son Buzul Çağı'ndan bu yana nasıl değiştiğini göstermeleri bakımından değerli görülüyor.

Velika Paklenica daha büyük olan boğazdır: 14 km uzunluğunda ve 500–800 m genişliğindedir; Bunkerler çevresinde yalnızca 50 m'ye daralırken duvarları 700 m'den fazla yükselir. En etkileyici bölüm, Anića luka'nın aşağısında, sarp kayalıkların otoparka doğru akan derenin hemen üstünde dimdik durduğu kesimdir. Daha zayıf bir dereye sahip Mala Paklenica 12 km uzunluğunda ve 400–500 m genişliğindedir; bir noktada 650 m'ye varan kayalıkların arasında yalnızca 10 m'ye daralır. Velika Paklenica girişinin yakınında, 1940'ların sonu ile 1950'lerin başında, Yugoslavya ile SSCB arasındaki gerginlik döneminde Josip Broz Tito için kazılmış yapay bir tünel kompleksi bulunuyor.

Kanyonların ötesinde parkın merkezini Borovnik ve adını kara çam ormanından alan Crni vrh yükseltileri oluşturur; burada 850 m'de çanak biçimli Velika Močila vadisi yer alır. Doğuda arazi yabanileşir ve ulaşılması zorlaşır, sonra Malo ve Veliko Libinje'nin çukurlarla dolu karstik platolarında yumuşar. Tepede, dağın en yüksek zirvesi Vaganski vrh'i de içine alan, 1 ila 3 km genişliğindeki dar Velebit sırtı uzanır. Kâşifler parkta 39 kuyu ve 37 mağara olmak üzere 76 yeraltı oluşumunun haritasını çıkardı; iyi içme suyu, aralarında Pećica, Crno vrilo, Kontinovo vrilo, Stražbenica ve Velika Močila'nın da bulunduğu sürekli kaynaklardan gelir.

Paklenica'yı görmenin yolu yürümektir: Tabelalar ve dağcılık işaretleriyle belirlenmiş 150–200 km kadar patika; Velika Paklenica'dan Manita peć mağarasına, orman evi Lugarnica'ya ve oradan dağ kulübesine çıkan turist yollarından Velebit'in en yüksek zirvelerine yönelen dağcı rotalarına kadar uzanır. Kanyon duvarları yüzlerce donanımlı rotasıyla aynı zamanda önemli bir tırmanış alanıdır; Anića kuk'un büyük yüzünde, ilk kez 1973'te sekiz günde tırmanılan 350 metrelik Brid Klina gibi uzun rotalar var.

Meşe ve doğu gürgeni, kayın ve kara çam ormanlarında, 79'u endemik olmak üzere 1.000 kadar bitki türü ve alt türü kaydedildi. En zengin grup 230 türle kuşlardır; aralarında kanyon kayalıklarında yuva yapan 24 türlük bir topluluk ve nadir yırtıcılar bulunur: çakır kuşu, kaya kartalı, yılan kartalı ve gökdoğan. 53 memeli türü arasında karaca, dağ keçisi ve boz ayı var; nesli tehlikedeki Orsini engereği de burada yaşıyor. İnsanlar bölgeyi tarih öncesinden beri kullanıyor: gromile denen halka biçimli taş höyükler Tunç Çağı Liburni tepe yerleşimlerini işaret ediyor; Sveta Trojica yakınındaki Tribanj'da ve Modrič'in üstünde Justinianus döneminde yapılmış kalelerin yıkıntıları duruyor; Rovanjska ve Starigrad'da da erken Hırvat şapelleri ayakta.