Yüzeyde on altı göl uzanır ve ilkinden sonuncusuna 133 metre basamak basamak alçalır; suları, taşıdıkları mineraller ve organizmalarla güneşin açısına göre gök mavisi, yeşil, gri ve mavi arasında değişir. Hırvatistan bölgeyi 1949'da ilk millî parkı yaptı; UNESCO da göllerini biçimlendiren traverten oluşum süreçleri nedeniyle alanı 1979'da Dünya Mirası Listesi'ne ekledi.
Göller varlıklarını tüf ya da travertene borçludur. Kireç taşı içinden akan nehirler çözünmüş kalsit taşır; suyun yavaşladığı, sıçradığı ve yosunların üzerinde havalandığı yerlerde mineral çökelir ve bir sonraki gölü tutan setler oluşturur. Yosun kabukla kaplanır, yeni büyüme daha dışarı uzanır; böylece setler yılda 13 milimetreye kadar yükselmeyi sürdürür ve eskileri yenilerinin altında kalabilir: yaklaşık 400 yıl önce Kozjak hâlâ iki ayrı göldü. Bu süreçler ancak yaklaşık 12.000 ila 15.000 yıl önce buzul çağının sona ermesinden beri mümkün olmuştur; Plitvice adı da Hırvatçada sığ havzalar anlamına gelen sözcükten gelir.
Sistem, Bijela Rijeka ile Crna Rijeka'nın birleşip Matica adıyla Prošćansko jezero'ya aktığı güneyde başlar. Yukarı Göller çoğunlukla dolomit, kuzeydeki Aşağı Göller ise kireç taşı üzerindedir. Prošćansko jezero ve Kozjak, 37 ve 47 metre derinlikleriyle en büyük ve en derin iki göldür ve ikisi birlikte su yüzeyinin yaklaşık yüzde 80'ini oluşturur. Kuzey ucunda Plitvica deresi Veliki slap, yani Büyük Şelale olarak 78 metre düşer; Korana nehri de suyu bir dizi başka şelalenin aşağısından alıp götürür.
Şelalelerin çoğunun adı vardır: Labudovac, Veliki Prštavac, Galovački buk ve konserlerinden elde ettiği parayı parkta yollar yapılması için bağışlayan opera sanatçısı Milka Ternina'nın adı 1898'de verilen bir şelale. Turistik güzergâhlar, göllerin Veliaht Prenses Stéphanie'nin ziyareti öncesinde ilk kez ziyaretçiler için düzenlendiği 1888'e uzanır; iki yol hâlâ Štefanijin put ve Dorotejin put adlarını taşır. Aşağı Göller'deki Kaluđerovac, 1962 ile 1968 arasında burada çekilen Karl May westernlerinde Gümüş Göl olarak kullanıldı.
Parkın büyük bölümünü orman kaplar; kuzeybatıdaki Čorkova uvala'nın bakir ormanında bazı kayın ve köknar ağaçları 700 yaşına kadar ulaşır. Burada 55 kadar orkide türü yetişir; ormanlar boz ayılara, gri kurtlara, vaşaklara, yaban kedilerine ve puhu baykuşlarına ev sahipliği yapar, göllerde ise kahverengi alabalık yaşar. Çevredeki Lika bölgesi, çavdar samanı ya da ahşap kiremitle örtülü alçak ahşap evleriyle tanınır.




