Sonradan Delhi Sultanlığı'nı kuracak olan Kutbeddin Aybek, Gurluların Delhi'yi fethinin ardından, 1199'da bölgedeki İslam egemenliğinin başlangıcını simgeleyen bir minare ve zafer kulesi olarak yapımına başladı. Genellikle onun adını taşıdığı düşünülür; ama adını, halefi İltutmuş'un saygı duyduğu 13. yüzyıl Sufi ermişi Khwaja Qutbuddin Bakhtiar Kaki'den almış da olabilir. Kule ve çevresindeki anıtlar birlikte, 1993'te UNESCO Dünya Mirası listesine alınan Kutub kompleksini oluşturur.
Her kat farklı bir hükümdarın eseridir ve farklar göze çarpar. Aybek yalnızca, yüzeyinde on iki yuvarlak ve on iki köşeli yivin sırayla dizildiği en alt katı tamamlayabildi; sonraki üç katı İltutmuş ekledi. 1369'da yıldırım düşmesinin ardından Firuz Şah Tuğluk tepeyi yeniden yaptırdı; hasar gören dördüncü katı ikiye bölüp beyaz mermerle kapladı, bu yüzden üst katlar ötekilerden daha sadedir. Katların arasında mukarnaslı konsollar üzerindeki şerefeler gövdeyi çevreler; alt katları ise Kuran ayetleri ile Gurlu sultanların ad ve unvanlarını içeren oyma nesih yazı kuşakları sarar. Kule tabanda 14,3 metre olan çapından tepede 2,7 metreye kadar daralır ve dikeyden 65 santimetreden biraz fazla sapar; bu eğimin güvenli sınırlar içinde olduğu kabul edilir.
Yapıcılar büyük ölçüde Müslüman mimarların yönetiminde çalışan Hindu zanaatkârlardı; akademisyen Ved Parkash kuleyi Hindu ve Müslüman geleneklerinin erken bir kaynaşması olarak tanımlamıştır. Oymacıların bir kısmı Kuran'ı bilmediğinden Arapça yazıtların bazı bölümleri karışık sıradadır. Fars-Arap ve Nagari yazısıyla yazılmış yazıtlar, Firuz Şah Tuğluk'un ve kuleyi 1505'teki bir depremden sonra onaran Sikender Lodi'nin dönemlerindeki sonraki onarımları belgeler.
Kulenin dibinde, Aybek'in 1199'da yapımına başladığı Kuvvet-ül İslam Camii yer alır: oyma sütunları, Aybek'in doğu girişindeki kendi yazıtına göre onun yıktırdığı 27 Jain ve Hindu tapınağından getirilmiş revaklarla çevrili dikdörtgen bir avlu. Yüksek, kemerli bir cephe perdesi sonradan eklendi; cami İltutmuş ve Alaeddin Halaci tarafından genişletildi. Avlusunda, dördüncü yüzyıldan kalma Brahmi yazılı Sanskritçe yazıtı, Chandra adlı bir kralın anısına tanrı Vişnu'nun sancağı olarak dikildiğini kaydeden Demir Sütun durur.
Kulenin doğusunda, yerde Smith's Folly olarak bilinen küçük, sütunlu bir kubbe durur. Britanya Hint Ordusu subayı Binbaşı Robert Smith, 1828'de deprem hasarını onarırken onu altıncı kat olarak minarenin tepesine koydu; 1848'de indirilip bugün durduğu yere yerleştirildi. Kule ise yalnızca dışarıdan seyredilebilir: 1981'de karanlık merdivende çıkan izdihamda çoğu okul çocuğu 45 kişinin ölmesinin ardından ziyarete kapatıldı.




