Meryem'in Doğuşu'na (Santa Maria Nascente) adanmıştır ve Milano Başpiskoposu'nun makamıdır; bakımını Veneranda Fabbrica del Duomo üstlenir. İnşası, Başpiskopos Antonio da Saluzzo'nun çalışmaları başlattığı 1386'dan son kapının açıldığı 6 Ocak 1965'e kadar neredeyse altı yüzyıl sürdü.

Proje, Fabbrica del Duomo'ya Candoglia mermeri üzerinde tekel hakkı tanıyan Gian Galeazzo Visconti'nin hırslarıyla birlikte büyüdü. Fransız mühendisler getirildi: önce 1389'da Nicolas de Bonaventure, ardından işin “yıkılma tehlikesi” içinde olduğu uyarısında bulunan Jean Mignot. Yapı yıkılmadı, ama bu uyarı inşaatçıları yöntemlerini geliştirmeye zorladı. Gian Galeazzo 1402'de öldüğünde kilisenin neredeyse yarısı ayaktaydı; 1500 ile 1510 arasında sekizgen kubbe tamamlandı. Carlo Borromeo yapıyı 1577'de kutsadı; 1762'de Madonnina kulesi, tepesinde çok renkli Madonnina heykeliyle 108,5 m'ye yükseldi. Bu sisli iklimde Milanolular, heykelin uzaktan görülebildiği günlere güzel gün der. Cephe ancak Napolyon'un 1805'te emir vermesinden sonra bitirildi; Napolyon burada İtalya Kralı olarak taç giydi.

İçeride mekân 40 payeyle beş geniş nefe ayrılır; kendi yan nefleri olan bir transept, bir koro ve bir apsis vardır. Orta nef, 24,5 metre yüksekliğindeki sütunlar üzerinde yaklaşık 45 metreye yükselir; apsis pencereleri 20,7'ye 8,5 metredir. Sunağın yakınında solda, Marco d'Agrate'nin 1562 tarihli Derisi Yüzülmüş Aziz Bartholomeus heykeli durur; aziz kendi derisini bir stol gibi omuzlarına almıştır. Transeptlerde, 12. yüzyıldan kalma kaidesi asmalar ve hayalî hayvanlardan oluşan bir yumak olan Trivulzio Şamdanı bulunur; sağ transeptte ise Leone Leoni'nin Medeghino diye bilinen Gian Giacomo Medici için yaptığı anıt yer alır. Apsisin üzerindeki tonozda küçük kırmızı bir ışık, Çarmıha Germe'den geldiği söylenen bir çivinin saklandığı yeri gösterir; çivi her yıl indirilir ve Nivola Ayini'nde halka gösterilir.

Batı ucunun yakınında, pirinçten bir meridyen çizgisi zemin boyunca uzanır ve kuzey duvarına tırmanır. 1786'dan sonra Brera gökbilimcileriyle birlikte kurulmuştur: Çatıda 24 metre yükseklikteki bir delikten düşen güneş ışığı tam öğle vakti çizgiyi keserdi; bunun üzerine Sforzesco Kalesi'ne bir işaret iletilir ve şehrin saatlerini ayarlayabilmesi için bir top ateşlenirdi. Ziyaretçiler katedralin altında 335 tarihli eski sekizgen vaftizhaneyi, Battistero Paleocristiano'yu görebilir; kriptada Aziz Carlo Borromeo'nun kutsal emanetleri saklanır. Kasım ve Aralık'ta, doğum gününün çevresindeki günlerde, Quadroni denen büyük tuvaller nef boyunca asılır.

Ziyaretçiler, ajur işi tepeliklerin ve sivri kulelerin ince uçan payandalar üzerinde yükseldiği ve heykellerin büyük bölümünün yakından görülebildiği çatıya çıkabilir; yapıda toplam 135 sivri kule vardır. Karışık üsluplara verilen tepkiler uzun zamandır bölünmüştür: John Ruskin onları eleştirdi, Henry James katedrali “görkemli biçimde tuhaf ve olağanüstü zengin” diye nitelendirdi, Mark Twain de Innocents Abroad'un bir bölümünü yapıya ve çatısına ayırdı.