Ad, güneş tanrısı Surya'nın Hindu arabacısı Aruna'ya gönderme yapar; Aruna çoğunlukla doğan güneşin ışınları olarak tasvir edilir. Tasarımı Hindu ve Budist simgeciliğini Siyam geleneğiyle harmanlar; burada en az 17. yüzyıldan beri bir tapınak bulunsa da büyük prang 19. yüzyılın başlarından kalmadır.

Ayutthaya Krallığı döneminde tapınak, yapıldığı köyün adıyla Wat Bang Makok olarak anılıyordu ve Kral Narai döneminin (1656–88) Fransız haritalarında bile görülür. Ayutthaya'nın düşüşünden sonra Taksin başkentini hemen yanında Thonburi'de kurdu ve tapınağın adını Wat Chaeng olarak değiştirdi; tapınak o dönemde kraliyet sarayı arazisinin içinde kalıyordu ve Zümrüt Buda heykeli 1785'te nehrin karşısındaki Wat Phra Kaew'e taşınana kadar burada durdu. I. Rama sarayı doğu kıyısına taşıyınca tapınak boş kaldı; ta ki II. Rama onu restore edip çok daha yüksek bir ana pagoda planlayana kadar. Yapım III. Rama döneminde sürdü ve ana prang dokuz yıllık bir çalışmanın ardından 1851'de tamamlandı.

Merkezî prang, Hindu kozmolojisindeki Meru Dağı'nı simgeler ve köşelerinde, biri rüzgâr tanrısı Phra Phai'ye adanmış dört küçük uydu prang ile çevrilidir. Yüzeylerine deniz kabukları ve bir zamanlar Çin'den gelen gemilerin safra olarak taşıdığı porselen parçaları yerleştirilmiştir. Tabanı boyunca eski Çin askerleri ve hayvan figürleri dizilir, ikinci terasta Erawan'a binmiş tanrı İndra heykelleri durur, tepeyi de yedi dişli bir üç çatal taçlandırır. Budist yorumda kulenin üç katı vardır: taban varoluşun bütün âlemlerini, orta kısım Tavatimsa cennetini, zirve ise altı cenneti temsil eder.

Prang'ın yanında, II. Rama'nın tasarladığı söylenen bir Niramitr Buda heykelini, kırmızı, gri ve beyaz mermerle kaplı görkemli bir sunağı ve V. Rama döneminde yapılmış duvar resimlerini barındıran Takdis Salonu bulunur. Girişinin iki yanında Ramakien'den iki koruyucu iblis durur: beyaz Sahassa Deja ve Ramayana'nın iblisi Rāvana olan yeşil Thotsakan. Nehir kıyısı boyunca iskele köprüleri olan, yeşil granitten altı Çin tarzı köşk sıralanır.

Prang birkaç kez restore edildi: Chulalongkorn (V. Rama) döneminde, Bangkok'un iki yüzüncü yılı öncesinde 1980'de ve en kapsamlısı 2013'ten 2017'ye kadar; bu son çalışmada kırık çinilerin çoğu değiştirildi ve önceki onarımlarda kullanılan çimentonun yerini kireç sıva aldı. Tamamlanan işin fotoğrafları, tapınağı badanalanmış gibi gösterdiği için bazı eleştiriler aldı; Güzel Sanatlar Dairesi çalışmanın özenle yapıldığını ve tapınağın ilk görünümüne kavuşturulmasını amaçladığını söyledi.

Nasıl gidilir

Wat Arun'a Chao Phraya Nehri üzerinden ulaşılır; feribotlar nehri Maharaj iskelesine doğru geçer.