Tapınağa genellikle dağın adıyla kısaca “Doi Suthep” deniyor ve pek çok Taylandlı tarafından kutsal sayılıyor. Adı kendisini tarif ediyor: phra saygı gösterilen bir Buda heykelini, that ise bir kalıntıyı belirtiyor. Alanın öbür ucundan ziyaretçiler Chiang Mai'yi seyredebiliyor.

Kuruluş hikâyesi birkaç farklı biçimde anlatılan bir efsane olarak günümüze ulaştı. En bilineninde Sukhothai'den Sumanathera adlı bir keşiş 1368'de kutsal bir kalıntıyı kuzeye, Lan Na Kralı Kue Na'ya getiriyor ve kalıntı bugünkü Lamphun'da ikiye ayrılıyor. Küçük parça Wat Suan Dok'a gidiyor; büyüğü ise beyaz bir filin sırtına konup fil serbest bırakılıyor. Fil o zamanlar Doi Aoy Chang olarak bilinen dağa tırmanıyor, üç kez böğürüp ölüyor; kral da bunu o noktaya bir tapınak yapma işareti olarak yorumluyor. İlk stupanın 1383'ten kaldığı söyleniyor; tapınak o zamandan beri pek çok yeni tapınakla büyüdü.

Otoparktan, Naga korkuluklarıyla çevrili uzun bir merdiven yukarı çıkıyor; tepede beyaz filin heykeli efsaneyi hatırlatıyor. 24 metre yüksekliğindeki chedi kuzey Tayland'a özgü: girintili-çıkıntılı sekizgen bir kaidesi, halkalı ve düz bölümlerden oluşan bir sivri tepesi ve en üstte katlı bir şemsiyesi, yani chatrası var. Chatra iki yüzyıllık Birmanya hâkimiyetinden kalma; geri kalanı güçlü bir Sukhothai etkisi gösteriyor. Kalıntı, sekizgen kaidenin hemen üstündeki yuvarlak bölümde duruyor. Çevresinde pagodalar, heykeller, çanlar, tapınaklar ve bir müze, ayrıca Hindu geleneğinden bir Ganesha heykeli ve Zümrüt Buda'nın bir maketi bulunuyor.

Avlu, chedinin çevresinde simetrik olarak düzenlenmiş. Yakında su olmadığı için ana wihan batı tarafında doğan güneşe dönük duruyor; iki katlı çatısında daha yatık bir alt eğim dik bir üst eğimle birleşiyor, köşelerde süslemeli Nagalar, tepelerde chofalar var. İçeride duvarlar ve sütunlar merkeze doğru eğiliyor, dar yamuk pencereler içeriye az ışık alıyor; çok sayıda Buda heykelinin arasında duvarları, bazı Hindu öğeleri de içeren Buda'nın hayatını anlatan duvar resimleri kaplıyor. Dağın tepesinin kenarındaki konsol bir teras, Chiang Mai'ye bakan seyir noktası işlevi görüyor.

Dağa çıkan yol ilk kez 1935'te, kuzey Budizminin önde gelen isimlerinden keşiş Khruba Siwichai'nin öncülüğünde yapıldı. 1980'lerde tapınağa bir teleferik yapılması planı, hac tırmanışı ve alanın kutsallığı üzerine uzun bir tartışma başlattı; yerel muhalefet sonunda plandan vazgeçilmesini sağladı.

Nasıl gidilir

Chiang Mai'den tapınağa bir yol tırmanıyor. Tapınağın altındaki otoparktan ziyaretçiler ya 309 basamak çıkıyor ya da tramvaya biniyor; bir dizi çok dik rampası olan bir füniküler de tapınağı tekerlekli sandalyeyle erişilebilir kılıyor. Yürüyüşçüler kentten Keşiş Patikası (Monk's Trail) üzerinden de yukarı çıkabiliyor.