Resmî adı Phra Phuttha Maha Mani Rattana Patimakon olan heykel ulusun koruyucu tılsımı olarak kutsal sayılıyor; çevresindeki, resmî adı Wat Phra Si Rattana Satsadaram olan tapınak ise taç giyme törenlerinin, kraliyet ailesinden keşiş takdislerinin ve en yüksek patrik atamasının yapıldığı kraliyet tapınağı. Saray içindeki bir şapel olduğundan keşişlerin yaşadığı bölümleri yok; ayinleri yapmak için başka tapınaklardan keşişler geliyor.
Chakri hanedanının kurucusu I. Rama tapınağın yapımına, Bangkok'u başkent yaptığı yılın ertesinde, 1783'te başladı ve Ayutthaya kraliyet sarayının yanındaki Wat Phra Si Sanphet'i örnek aldı. 1779'da Vientiane'den aldığı Zümrüt Buda, 1785'te büyük bir törenle Wat Arun'dan nehrin karşısına taşındı. O zamandan beri her kral tapınağa eklemeler yaptı, onu onardı ya da ona hazineler bağışladı; kentin 1832, 1882, 1932 ve 1982'deki yıl dönümleri için büyük yenilemeler yapıldı. Yılda üç kez, mevsim geçişlerinde, bir kraliyet töreniyle heykelin altın giysileri değiştiriliyor.
Heykeli barındıran keşiş takdis salonu, yani ubosot, içinde yaldızlı sınır taşları bulunan sekiz küçük sivri kuleli köşkün yerleştirildiği alçak bir duvarın ardında, külliyenin neredeyse bütün güney bölümünü kaplıyor. Mavi, sarı ve turuncu kiremitli çatısından yüzlerce küçük yaldızlı çan sarkıyor; alınlıklarında krallığın simgesi olan, Garuda'ya binmiş Narayana görülüyor. Kaidenin çevresinde yılanları pençeleyen yüz on iki yaldızlı Garuda dolanıyor, basamakları on iki bronz aslan koruyor; sedef işlemeli altı kapıdan daha büyük olan ortadaki kral için ayrılmış. İçeride duvar resimleri her duvarı kaplıyor: Ana kapının üzerinde, saçını sıkarak iblis Mara'nın ordusunu boğan yeryüzü tanrıçası Phra Mae Thorani; heykelin arkasında Budist evren tasavvuru; alt duvarlar boyunca da karada ve suda kraliyet alayları.
Külliyenin başka bir yerinde, yükseltilmiş bir terasın üzerinde üç büyük yapı yan yana diziliyor. Batı ucundaki Phra Si Rattana Chedi, V. Rama'nın İtalya'dan getirttiği altın renkli çinilerle kaplı, çan biçimli bir stupa; içinde Sri Lanka'dan gelen Buda kalıntıları var. Ortadaki Phra Mondop, I. Rama'nın Ayutthaya düştükten sonra yeniden düzenlettiği Tripitaka'yı saklamak için yaptırdığı kütüphane; içinde, gümüşten dokunmuş bir hasırla kaplı zeminde sedef işlemeli bir dolap duruyor. Doğu ucundaki Kraliyet Panteonu Prasat Phra Thep Bidon'u IV. Rama Zümrüt Buda için düşünmüştü; ancak 1903'teki bir yangından sonra yeniden inşa edildi ve Chakri krallarının gerçeğe çok benzeyen heykelleriyle onlara adanmış bir anıt oldu. Kütüphanenin yanında, IV. Rama'nın gerçek bir Khmer tapınağını Bangkok'a getirme fikri uygulanamaz çıkınca yapılan ayrıntılı bir Angkor Wat maketi bulunuyor.
Doğu duvarı boyunca, renkli porselenle kaplı sekiz ince kule, yani prang sıralanıyor; her birinin kendi rengi var ve her biri Budizmin bir yönüne adanmış: Buda için beyazdan gelecekteki Buda Maitreya için sarıya kadar. Üstü örtülü bir galeri, bir revak gibi tapınağın çevresini baştan sona dolanıyor; duvarlarında Ramayana'nın Tay versiyonu olan Ramakien destanının tamamı 178 sahnede resmedilmiş. Dizi 7 Numaralı Kapı'nın sağından başlıyor.
Tapınak duvarında yedi kapı var; bunlardan altısını, Ramakien'den gelen, yaklaşık 5 metre boyunda devler olan yaksha çiftleri bekliyor. Her biri bir topuza dayanıyor ve ten rengi ile tacından ayırt ediliyor: kırmızı Suriyaphop'tan, tacında kat kat küçük başlar bulunan yeşil Thotsakan'a kadar. Ubosotun arkasında, önünde büyük bir öğütme taşı bulunan münzevi Jivaka Komarabhacca'nın bronz heykeli oturuyor; geleneksel şifacılar bir zamanlar ilaçlarını bu taşta hazırlıyordu.




