Tapınak Bangkok'un kendisinden eski; önceki adı Wat Photaram, Bodh Gaya'daki Bodhi ağacı manastırını anıyor. Kral I. Rama 1788'den itibaren burayı ana tapınağı olarak yeniden inşa ettirdi; küllerinin bir kısmı da burada saklanıyor. Birinci sınıf kraliyet tapınaklarının en üst derecesindeki altı tapınağın başında geliyor, binden fazla Buda heykeli barındırıyor ve Tayland'ın ilk halk eğitimi merkezi ile geleneksel Tay masajının doğduğu yer kabul ediliyor.

Bugün ayakta olanların çoğu, 1832'den itibaren külliyeyi 16 yıl yedi ay boyunca genişleten III. Rama döneminde yapıldı ya da yeniden inşa edildi. Rama tapınağı taştan bir halk okuluna dönüştürdü: Tarih, tıp, gelenek, edebiyat, atasözleri ve Budizm üzerine metinler ve resimler kazınmış granit levhalar alanın dört bir yanına yerleştirildi; bu mermer resimler ve yazıtlar 2008'de UNESCO'nun Dünya Belleği Programı'na kaydedildi. Chetuphon Caddesi külliyeyi duvarlarla çevrili iki bölüme ayırıyor: Ana yapıları barındıran kuzeydeki phutthawat ziyaretçilere açık, güneydeki sankhawat ise keşişlere ve bir okula ev sahipliği yapıyor.

Yatan Buda, yani Phra Buddhasaiyas, III. Rama'nın Ayutthaya üslubunda yaptırdığı kendi salonunda yatıyor ve Buda'yı yatan aslan pozunda Nirvana'ya girerken gösteriyor. Tuğla gövdesi alçıyla biçimlendirilip yaldızlanmış; başı, cam mozaik işlemeli iki kutu yastığa dayanıyor. 3 metre yüksekliğinde ve 4,5 metre uzunluğundaki ayak tabanları, çiçekler, dansçılar, beyaz filler ve kaplanlar gibi uğurlu simgeleri gösteren 108 panoda sedefle işlenmiş. Koridor boyunca 108 bronz kâse diziliyor; ziyaretçiler şans getirmesi için bunlara bozuk para atıyor. Salonun yanında, yükseltilmiş küçük bir bahçede Sri Lanka'daki Jaya Sri Maha Bodhi'den üretilmiş bir bodhi ağacı bulunuyor.

Keşişlerin takdis edildiği tören salonu Phra Ubosot, en kutsal yapı. Çift sıra revakla çevrili mermer bir platformun üzerinde duruyor; tik ağacından kapılarında Ramayana'dan sahneler sedefle işlenmiş. İçeride yaldızlı bir Buda, Phra Buddha Theva Patimakorn, dokuz katlı bir şemsiyenin altında, altın ve kristalden üç katlı bir kaide üzerinde oturuyor; IV. Rama, I. Rama'nın küllerini bu kaidenin altına yerleştirdi. Dışarıda, 1831'de Ramakien'den savaş sahneleriyle oyulmuş 152 mermer panodan oluşan bir korkuluk dolanıyor. Revakı her biri kendi Budasına sahip dört viharn bölüyor; doğudaki, Ayutthaya'dan getirilmiş 8 metrelik ayakta Buda Lokanatha'yı, batıdaki ise bir naganın koruduğu oturan bir Buda'yı barındırıyor.

Yakında, ilk dört Chakri kralının her biri için birer tane olmak üzere 42'şer metre yüksekliğindeki dört stupa, Phra Maha Chedi Si Rajakarn yükseliyor. Yeşil olanı, I. Rama Ayutthaya'dan getirilen dev bronz ayakta Buda Phra Phuttha Sanphet'ten geriye kalanları içine almak için yaptırdı; III. Rama, II. Rama'nın külleri için beyaz, kendisi için de sarı bir stupa ekledi; IV. Rama ise dördüncü mavi stupayı yaptırıp grubu duvarla çevirdi. Alanın başka yerlerinde 91 küçük chedi, ticaret gemilerinde safra olarak gelmiş ve aralarında Avrupalıları gösterenlerin de bulunduğu Çin taş heykelleri ve 24 küçük kaya bahçesi bulunuyor; bunlardan biri olan Kıvrılan Münzevi Tepesi'nde masaj ve yoga pozlarında figürler var.

Tapınağın geleneksel tıp ve masaj okulu bugün de burada Tay eczacılığı, tıp uygulaması, ebelik ve masaj öğretiyor; alanın doğu ucundaki iki köşk, ziyaretçilerin masaj da yaptırabildiği sınıflar olarak kullanılıyor. Wat Pho'da öğretilen Nuad Thai masajı UNESCO'nun Somut Olmayan Kültürel Miras listesinde yer alıyor. Külliyenin çevresindeki, 30'u vücudun önü, 30'u arkası için olmak üzere 60 yazıtlı levha, bu uygulamada kullanılan baskı noktalarını gösteriyor.