Özel mülk olan tapınak, Chiang Rai'li ulusal sanatçı Chalermchai Kositpipat'ın eseri; onu tasarlayıp inşa eden ve 1997'de ziyaretçilere açan da kendisi. Uzaktan yapılar porselenden yapılmış gibi görünüyor; yakından bakınca parıltının, ahşap çatılı sade bir beton iskeletin üzerine sürülmüş kireç badana ve şeffaf ayna kırıntılarından geldiği anlaşılıyor.
Burada daha önce duran tapınak 20. yüzyılın sonunda bakımsız kalmıştı ve onarmak için para yoktu; Chalermchai tapınağı masrafları kendisi üstlenerek baştan inşa etmeye karar verdi. Tapınağı Buda'ya bir sunu olarak görüyor ve çevresindeki arazinin bir öğrenme ve meditasyon yerine dönüşmesini amaçlıyor. Tamamlanmış külliyenin planında dokuz yapı var: ubosotun yanında keşiş konutları, bir sanat galerisi, bir meditasyon salonu ve bir kutsal emanetler salonu yapılacak.
Ana yapıya giden yol bir ders gibi düzenlenmiş. Küçük bir gölün üzerindeki köprünün önünde, uzanan yüzlerce el dizginlenmemiş arzuyu simgeliyor; köprünün kendisi ise açgözlülükten ve ayartmadan vazgeçerek mutluluğa giden yolu temsil ediyor. Gölün yanında yarı insan yarı kuş iki Kinnaree duruyor. Karşı tarafta “cennet kapısı”nı Ölüm'ün ve ölülerin bir sonraki gidecekleri yere karar veren yargıç Rahu'nun figürleri bekliyor; ubosotun önünde meditasyon yapan Buda heykelleri var.
Ubosot üç katlı çatısı ve çok sayıda Nāga yılanıyla klasik Tay biçimlerini izliyor; ama içeride beyazın yerini turuncu alevler ve iblis yüzlerinden oluşan duvar resimleri alıyor. Bunların arasına Michael Jackson, Superman, Hello Kitty ve bir Terminator gibi Batı popüler kültüründen figürler, ayrıca nükleer savaş, terör saldırıları ve petrol pompaları sahneleri karışıyor. Yakındaki altın renkli bir yapı bütün o beyazın içinde göze çarpıyor: Bedeni, paranın ve dünyevi arzunun çekimini temsil ediyor; beyaz ubosot ise zihni simgeliyor. Tapınak 5 Mayıs 2014'te bir depremde hasar gördü; mühendisler yapıların taşıyıcı açıdan sağlam olduğunu tespit edince Chalermchai tapınağı onaracağına söz verdi.




