Park kendini bir kurtarma ve rehabilitasyon merkezi olarak tanımlıyor; sürülerinde kör, engelli, öksüz ve yaşlı hayvanlar var ve bunların çoğu çalışma yaşamlarından kalma bedensel ve ruhsal yaralar taşıyor. Burası, Lek olarak tanınan fil hakları savunucusu Saengduean Chailert'in sığınağı.
Arka planda ağaç kesimi işinin sona ermesi var. Tayland 1989'da tik ağacı kesimini yasaklayınca bu işte kullanılan fillerin çoğu terk edildi ya da turizme veya kentlerde dilenciliğe satıldı. Park 1990'larda, Chailert'in kısmen sahibi olduğu, kısmen devletten kiraladığı arazide Green Tours tur şirketiyle birlikte işletilerek şekillendi; başlangıçta hâlâ her gün numaralı bir gösteri düzenliyor ve binme imkânı sunuyordu. Chailert'in amacı gösterilere son vermekti ve 2005'e gelindiğinde gösteriler durmuştu. Park, ziyaretçilerin fillerin bakımına yardım etmeye geldiği bir modele geçti; bazıları bir hafta ya da daha uzun kalıyor.
Ziyaretçiler filleri kendi oluşturdukları sürüler içinde, açık meralarda dolaşırken, nehri, özel olarak yapılmış havuzları ve çamur çukurlarını kullanırken izliyor; yükseltilmiş Skywalk platformları onları uzaktan gözlemlemeye imkân veriyor. Toz, çamur ve kumda yıkanmak günlük rutinlerinin bir parçası; parkın kendisinin de andığı manzaralardan biri, akşama doğru sürünün nehre inmesi; ama buna filler kendileri karar veriyor. Uzun süre kalan gönüllüler ot ve mısır sapı kesiyor, meyve yıkayıp hazırlıyor ve barınakları temizliyor.
Her hayvanın kendi geçmişi var. 1960'ta doğan Jokia yıllarca yokuş yukarı kütük taşıdı. Pookie 1989 yasağına kadar ağaç kesiminde çalıştı, ardından yeniden yasa dışı ağaç kesimine, sonra da bir trekking kampına zorlandı; Haziran 2015'te kurtarıldı. Adı Gülümseyen Fil anlamına gelen Chang Yim, 12 Temmuz 2009'da parkta Dok Ngern'den doğdu. Park fillerin yanı sıra kurtarılmış köpeklere, kedilere, kuşlara ve mandalara da bakıyor. Eylül 2024'te Yagi Tayfunu'nun getirdiği seller parka ulaştı, insanlar ve hayvanlar tahliye edilmek zorunda kaldı; 8 Ekim'de iki filin öldüğü bildirildi.




